Cel badania Pomiar poziomu immunoglobuliny klasy A (IgA) w materiale kałowym umożliwia ocenę stanu immunologicznego błony śluzowej jelita. IgA wydzielnicza, produkowana przez plazmocyty w warstwie podśluzowej, stanowi pierwszą linię obrony przed przyczepianiem się patogenów, ich inwazją oraz neutralizacją toksyn bakteryjnych.
Wskazania kliniczne Badanie pacjentów z przewlekłą biegunką, bólami brzusznymi lub nietolerancjami pokarmowymi, u których podejrzewa się zaburzenia bariery jelitowej. Diagnostyka i monitorowanie chorób zapalnych jelit (np. choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego) oraz zespołu jelita drażliwego (IBS).
Ocena stanu immunologicznego przewodu pokarmowego u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak autyzm (ASD), PANS/PANDAS, gdzie dysbioza i upośledzona funkcja bariery jelitowej mogą wpływać na objawy neurologiczne i behawioralne. Kontrola efektywności interwencji dietetycznych, probiotycznych lub terapii immunomodulujących. Rozpoznanie pierwotnych lub wtórnych niedoborów IgA w kale, które mogą być związane z leczeniem immunosupresyjnym lub chorobami autoimmunologicznymi.
Materiał Świeży kał (próbka stolca) – minimum 5 g, pobrany w sposób zapewniający brak zanieczyszczenia moczem lub wodą. Próbkę umieszcza się w szczelnym pojemniku, który jest oznaczony kodem ICD: IGA‑K. Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagany post ani specjalna dieta przed pobraniem próbki. Należy jednak unikać pobierania kału w okresie intensywnego krwawienia z odbytu oraz nie mieszać go z moczem.
Próbkę należy dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h, przechowując w temperaturze 2‑8 °C; przy dłuższym czasie transportu dopuszcza się zamrożenie w temperaturze –20 °C. Metoda Stężenie IgA w kale oznacza się techniką immunoenzymatyczną (ELISA) z użyciem przeciwciał monoklonalnych skierowanych przeciwko ludzkiej IgA. Procedura obejmuje: Ekstrakcję antygenu z próbki w buforze fosforanowym o określonym pH. Inkubację uzyskanego ekstraktu w mikropłytkach pokrytych antygenem.
Dodanie enzymatycznego podłoża, które po reakcji generuje sygnał optyczny proporcjonalny do ilości IgA. Odczyt absorbancji przy długości fali 450 nm i wyliczenie stężenia w jednostkach mg/g masy kału przy użyciu krzywej wzorcowej. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa – zazwyczaj 0,5‑2,0 mg IgA na gram kału; zakres może się różnić w zależności od laboratorium i zastosowanej metody.