IgA

Cel badania Analiza określa koncentrację immunoglobuliny klasy A (IgA) w surowicy krwi. IgA jest dominującym przeciwciałem w wydzielinach błon śluzowych (śluz, łzy, ślina) i stanowi pierwszą linię obrony przed patogenami przyjmującymi drogę mukozalną. Wskazania kliniczne Podejrzenie selektywnego niedoboru IgA lub ogólnego zaburzenia syntezy immunoglobulin.

Monitorowanie przebiegu chorób nowotworowych układu limfatycznego, zwłaszcza szpiczaka mnogiego oraz chłoniaków przewodu pokarmowego (np. Ocena aktywności i przebiegu chorób autoimmunologicznych, takich jak toczeń rumieniowaty układowy, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, sarkoidoza. Stany przewlekłego zapalenia, marskość wątroby, alkoholizm oraz inne schorzenia, w których obserwuje się zmiany poziomu IgA. Zespoły immunologiczne wrodzone i nabyte, np.

zespół Wiskotta‑Aldricha, zespół ataksji‑teleangiektazji (AT), hipogammaglobulinemia. Choroby przewodu pokarmowego z komponentą immunologiczną, takie jak celiakia, zespół złego wchłaniania. Ocena odpowiedzi immunologicznej po szczepieniach lub immunoterapii. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS) – pomoc w identyfikacji współistniejących nieprawidłowości immunologicznych, które mogą wpływać na przebieg i leczenie.

Metoda Stężenie IgA najczęściej wyznacza się metodą nephelometrii lub immunoturbidymetrii – techniki oparte na pomiarze rozpraszania (lub zmętnienia) światła po związaniu antygenu z przeciwciałem. W laboratoriach specjalistycznych dostępny jest także test ELISA, który zapewnia wysoką czułość i specyficzność. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani postu.

Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania oraz zapewnienie, aby próbka nie była hemolizowana. W przypadku podejrzenia zaburzeń krzepnięcia, można zastosować probówkę z antykoagulantem heparyną. Materiał do badania Do analizy potrzebne jest 2‑5 ml krwi żylnej pobranej do probówki z antykoagulantem (EDTA) lub do probówki umożliwiającej uzyskanie surowicy.

Próbka powinna zostać przetworzona (centrifugacja) w ciągu 2‑4 godzin od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, jeżeli analiza nie jest wykonywana od razu.