Cel badania Badanie ma na celu identyfikację i ilościową ocenę przeciwciał klasy IgG (oraz ewentualnie IgM) specyficznych dla antygenu oznaczonego kodem LEN w surowicy krwi. Wykrycie tych przeciwciał świadczy o wystąpieniu odpowiedzi immunologicznej skierowanej przeciwko temu antygenowi. Wskazania kliniczne Podejrzenie lub potwierdzenie choroby autoimmunologicznej, w której antygen LEN może być celem autoagresji.
Ocena ekspozycji na patogeny (wirusy, bakterie) wyrażające antygen LEN oraz monitorowanie przebiegu infekcji. Kontrola efektywności terapii immunosupresyjnej lub immunomodulującej. Badanie w ramach diagnostyki zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS), gdy istnieje hipoteza o powiązaniu dysfunkcji immunologicznej z objawami neurologicznymi.
Wspomaganie diagnozy w przypadkach niejasnych objawów neuroimmunologicznych, takich jak zaburzenia zachowania, regresja rozwojowa czy chroniczne zmęczenie. Materiał biologiczny Do testu wymagana jest surowica pobrana z żyły. Minimalna objętość próbki wynosi 2 ml, przy czym próbka powinna być odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 48 h przed analizą.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencji, zależnie od wybranego protokołu laboratoryjnego. Procedura obejmuje: Koating płytki mikrotitracyjnej stałym antygenem LEN. Inkubuowanie próbki surowicy, co umożliwia wiązanie ewentualnych przeciwciał z antygenem. Dodanie znakowanego wtórnego przeciwciała (konjugowanego z enzymem lub fluorochromem) wykrywającego kompleksy antygen‑przeciwciało.
Odczyt sygnału (absorbancja lub fluorescencja) i przeliczenie na jednostki IU/ml przy użyciu krzywej kalibracyjnej. Test charakteryzuje się czułością rzędu 0,5 IU/ml i specyficznością >95 % przy prawidłowym przygotowaniu próbki. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi zaleca się: Post na co najmniej 8 godzin, przy czym do wody nie ma ograniczeń.
Unikanie przyjmowania leków immunosupresyjnych, sterydów, leków modyfikujących odpowiedź immunologiczną oraz suplementów zawierających wysokie dawki witaminy C w ciągu 24 godzin przed pobraniem, chyba że lekarz zaleci inaczej. Powiadomienie laboratorium o ewentualnym przyjmowaniu szczepionek w ostatnich 2 tygodniach.