Cel badania Identyfikacja przeciwciał (p/c) odpornościowych ma na celu określenie, które klasy i podklasy immunoglobulin (IgG, IgM, IgA, a w razie potrzeby IgE) są obecne w krwi pacjenta oraz w jakich ilościach. Dzięki temu można ocenić aktualny stan odporności, przebyte infekcje, odpowiedź na szczepienia oraz obecność ewentualnych autoprzeciwciał. Wskazania kliniczne Ocena odporności po przebytych infekcjach bakteryjnych, wirusowych lub pasożytniczych.
Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej po szczepieniach (w tym po szczepionkach przeciwko patogenom związanym z zaburzeniami neurorozwojowymi, np. Diagnostyka pierwotnych i wtórnych niedoborów odporności. Wykrywanie autoprzeciwciał w chorobach autoimmunologicznych, które mogą współistnieć z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak ASD, PANS/PANDAS. Ocena stanu immunologicznego przed rozpoczęciem terapii immunomodulacyjnej.
Materiał biologiczny Krew na skrzep – minimum 6 ml (do uzyskania surowicy). Krew pobrana do probówki z EDTA – do uzyskania osocza. Przygotowanie pacjenta Przygotowanie nie wymaga specjalnej diety ani postu. Zaleca się, aby badanie nie było wykonywane w ciągu 14 dni od podania szczepionki lub intensywnej terapii immunosupresyjnej, ponieważ może to wpłynąć na wynik. W przypadku podejrzenia ostrej infekcji zaleca się odczekanie do ustąpienia objawów.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunoblotu, w zależności od zamówionego panelu przeciwciał. Surowica i osocze poddawane są wiązaniu z antygenami specyficznymi dla wybranych patogenów lub antygenów własnych, a następnie detekcji przy użyciu znakowanych przeciwciał wtórnych. Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na niedawną lub aktualną infekcję.
IgG dodatnie – świadczy o przebytej infekcji lub uzyskanej odporności (naturalnej lub po szczepieniu). IgA dodatnie – istotne w ocenie odporności błon śluzowych, szczególnie przy przewlekłych infekcjach dróg oddechowych i pokarmowych. przeciwko antygenom neuronalnym) może sugerować procesy autoimmunologiczne, które w niektórych przypadkach współistnieją z zaburzeniami neurorozwojowymi.
Brak wykrywalnych przeciwciał przy jednoczesnych objawach klinicznych może wskazywać na niedobór humoralny i wymaga dalszej diagnostyki immunologicznej. Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Badanie jest szczególnie przydatne w kontekście ASD, PANS i PANDAS, gdzie dysregulacja układu odpornościowego, obecność autoprzeciwciał przeciwko tkankom mózgowym oraz nieprawidłowa odpowiedź na infekcje mogą wpływać na nasilenie objawów neurobehawioralnych.