Cel badania Analiza próbki kału pod kątem obecności specyficznych sekwencji DNA trzech istotnych pasożytów jelitowych: Schistosoma haematobium, Fasciola hepatica oraz Opisthorchis viverrini. Test umożliwia jednoczesne wykrycie wszystkich trzech patogenów przy użyciu metody multiplex PCR, co przyspiesza diagnostykę i pozwala na szybką interwencję terapeutyczną. Wskazania kliniczne Przewlekłe lub nawracające biegunki, bóle brzucha, nudności, wymioty.
Objawy pozajelitowe: podwyższona liczba eozynofilów, anemia, zwiększone enzymy wątrobowe (ALAT, ASPAT, GGTP). Historia podróży lub długotrwałego pobytu w regionach endemicznych: Afryka (S. haematobium), Europa i Ameryka Południowa (F. hepatica), Azja Południowo‑Wschodnia (O.
Osoby z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), wykazujące nietypowe zachowania żywieniowe (pica) lub długotrwałe dolegliwości żołądkowo‑jelitowe, które zwiększają ryzyko zakażenia pasożytniczego. Pacjenci z zespołami autoimmunologicznymi takimi jak PANS/PANDAS, u których objawy neurologiczne mogą być powiązane z infekcją pasożytniczą. Materiał biologiczny Świeży kał – 5‑10 g, pobrany w warunkach sterylnych, bez dodatku środków konserwujących.
W przypadku opóźnienia analizy próbkę należy przechowywać w temperaturze 4 °C nie dłużej niż 24 h. Metoda Izolacja DNA z kału przy użyciu komercyjnego zestawu ekstrakcyjnego, zapewniającego wysoką czystość i wydajność odzysku materiału genetycznego. Multiplex PCR – jednoczesna amplifikacja wybranych markerów genetycznych charakterystycznych dla każdego z trzech pasożytów.
Detekcja produktów amplifikacji: elektroforeza żelowa oraz analiza w czasie rzeczywistym (qPCR), co umożliwia zarówno identyfikację gatunku, jak i oszacowanie ilościowy poziomu zakażenia (czułość rzędu kilku kopii DNA). Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani preparatów przeczyszczających. Pacjent powinien: Unikać przyjmowania antybiotyków, leków przeciwpasożytniczych oraz probiotyków na co najmniej 48 h przed pobraniem próbki, aby nie zakłócić wyników.
Zebrać próbkę w jednorazowym, sterylnym pojemniku, najlepiej rano, aby uzyskać maksymalną koncentrację DNA pasożytów. Zadbać o czystość – próbka nie może być zanieczyszczona moczem, wodą lub innymi substancjami. Interpretacja wyników Wynik pozytywny – wykrycie DNA dowolnego z wymienionych pasożytów potwierdza aktualną infekcję i wskazuje na konieczność rozpoczęcia terapii przeciwpasożytniczej.