Cel badania Badanie ma na celu identyfikację materiału genetycznego (DNA) dwóch najczęściej spotykanych nicieni jelitowych – Enterobius vermicularis (owłosieńnica) oraz Ancylostoma duodenale (glista dwunastnicy) – w próbce kału. Dzięki zastosowaniu reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym (qPCR) możliwe jest wykrycie nawet niewielkiej liczby organizmów, co zwiększa czułość diagnostyczną.
Wskazania kliniczne Utrzymujące się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle brzucha, wzdęcia, nudności czy biegunka, które nie ustępują po standardowym leczeniu. Typowe objawy zakażenia pasożytniczego: nocny świąd odbytu, anemia, niezamierzona utrata masy ciała, ogólne osłabienie. Podwyższona liczba eozynofili we krwi (eozynofilia) bez wyraźnej przyczyny.
Kontakt z osobami lub środowiskami o podwyższonym ryzyku zakażenia (przedszkola, gospodarstwa rolne, obszary o niskim standardzie higienicznym). Osoby z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których często obserwuje się przewlekłe problemy jelitowe, mogące nasilać objawy neurobehawioralne. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Świeży kał – co najmniej 5 g (lub 2 ml w probówce transportowej) bez dodatku konserwantów.
Próbkę pobiera się w sterylnych warunkach, unikając kontaktu z wodą, moczem lub innymi substancjami mogącymi zanieczyścić materiał. Pacjent powinien powstrzymać się od przyjmowania leków przeciwpasożytniczych oraz antybiotyków przez minimum 14 dni przed pobraniem. W ciągu 48 h przed badaniem należy unikać dużych dawek probiotyków oraz suplementów zawierających prebiotyki, które mogą utrudniać izolację DNA.
Próbkę należy dostarczyć do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C, nie później niż 24 h od pobrania. Metoda Procedura obejmuje izolację DNA z kału, a następnie amplifikację specyficznych fragmentów genów pasożytów przy użyciu reakcji qPCR. W zestawie zastosowano: Specyficzne primery i sondy hybrydowe skierowane przeciwko genomowi Enterobius vermicularis oraz Ancylostoma duodenale. Kontrolę wewnętrzną – gen ludzki (np. β‑aktyna) potwierdzającą prawidłowość ekstrakcji DNA.
Kontrolę negatywną (brak szablonu) oraz pozytywną (znane DNA pasożytów) w każdej serii, zapewniającą wiarygodność wyników. Analizę wartości progowej cyklu (Ct). Wynik uznaje się za dodatni, gdy Ct Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto DNA jednego lub obu nicieni w próbce, co potwierdza aktywną infekcję i wymaga wdrożenia odpowiedniej terapii przeciwpasożytniczej. Wynik ujemny – nie stwierdzono obecności DNA pasożytów.