Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciw wirusowi opryszczki pospolitej (HSV‑1) oraz wirusowi opryszczki genitalnej (HSV‑2). Obecność tych przeciwciał świadczy o przebytej infekcji i pozwala odróżnić zakażenie pierwotne od późniejszych reaktywacji.
Wskazania kliniczne objawy typowe dla opryszczki: pęcherzyki w obrębie ust (HSV‑1) lub narządów płciowych (HSV‑2), podejrzenie wirusowego zapalenia opon mózgowych lub mózgu, monitorowanie ryzyka reaktywacji u osób z osłabionym układem odpornościowym, ocena serologiczna przed podjęciem terapii immunosupresyjnej, badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, gdy istnieje podejrzenie wcześniejszego zakażenia HSV‑1 jako czynnika wpływającego na rozwój neurologiczny.
Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się 5 ml krwi żylnej, z której otrzymuje się surowicę. Nie wymaga się specjalnego przygotowania – nie jest potrzebny post ani odstawienie leków, chyba że lekarz zaleci inaczej. Metoda Wykorzystuje się test ELISA (ang. Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay) z wysoko specyficznymi antygenami HSV‑1 i HSV‑2.
Po związaniu przeciwciał IgG z antygenem, dodaje się enzymatyczny znaknik, a intensywność sygnału optycznego jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał w próbce. Interpretacja wyników IgG przeciw HSV‑1 dodatni, IgG przeciw HSV‑2 ujemny – przebyte zakażenie HSV‑1, brak dowodów na zakażenie HSV‑2. IgG przeciw HSV‑2 dodatni, IgG przeciw HSV‑1 ujemny – przebyte zakażenie HSV‑2, brak dowodów na zakażenie HSV‑1. Oba wyniki dodatnie – przebyte zakażenia oboma typami wirusa.
Oba wyniki ujemne – brak wykrywalnych przeciwciał IgG; może oznaczać brak wcześniejszej ekspozycji lub bardzo wczesną fazę zakażenia, przed wytworzeniem przeciwciał. W przypadku wyników niejednoznacznych zaleca się powtórzenie badania po 2–4 tygodniach lub wykonanie testu IgM oraz PCR wirusa w materiałach klinicznych. Ograniczenia Test nie wykrywa aktualnej aktywnej infekcji – w tym celu stosuje się oznaczenie IgM lub badanie PCR.
Wcześnie po zakażeniu (pierwsze 1–2 tygodnie) przeciwciała IgG mogą być jeszcze niewykrywalne. Możliwe fałszywie dodatnie wyniki w wyniku krzyżowej reaktywności z innymi wirusami Herpesviridae, choć nowoczesne testy ELISA minimalizują to ryzyko.