Cel badania Test ma na celu wykrycie oraz precyzyjne określenie ilości materiału genetycznego wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) genotypów 16 i 18 – dwóch najbardziej onkogennych szczepów, które są silnie powiązane z rozwojem dysplazji szyjki macicy oraz raka szyjki macicy. Wynik ilościowy pozwala na ocenę obciążenia wirusowego i prognozowanie ryzyka progresji choroby. Wskazania kliniczne Rutynowe badania przesiewowe kobiet w wieku 25‑65 lat.
Kontrola pacjentek z już zdiagnozowanymi zmianami szyjki macicy (CIN 1‑3) w celu monitorowania aktywności wirusa. Ocena ryzyka u kobiet z nieprawidłowymi wynikami cytologii (ASC‑US, LSIL, HSIL). Diagnostyka kobiet i dziewcząt z zaburzeniami neurorozwojowymi (autyzm, PANS/PANDAS), u których obserwuje się zwiększoną podatność na infekcje wirusowe oraz potrzebę dokładnej oceny ryzyka onkogennego.
Wspomaganie decyzji terapeutycznych przed planowanymi interwencjami chirurgicznymi lub immunomodulacyjnymi. Materiał biologiczny Wymaz z szyjki macicy pobrany przy użyciu sterylnej szczoteczki lub wacika zgodnie ze standardowymi wytycznymi ginekologicznymi. Metoda Analiza opiera się na reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym (real‑time PCR) z zastosowaniem sond hybrydowych specyficznych dla unikalnych sekwencji DNA HPV 16 i HPV 18.
System kalibracji zawiera wzorce o znanej liczbie kopii, co umożliwia wyrażenie wyniku w kopiach wirusa na mikrolitr próbki (kopie/µl). Metoda charakteryzuje się czułością rzędu 10‑2 kopii/µl i specyficznością >99 %. Interpretacja wyników Negatywny (DNA nieobecne) – brak wykrywalnego materiału wirusowego HPV 16/18; ryzyko związane z tymi typami jest bardzo niskie. Pozytywny, niska liczba kopii (np.
Pozytywny, wysoka liczba kopii (≥10³ kopii/µl) – wskazuje na wysokie obciążenie wirusowe, co zwiększa prawdopodobieństwo progresji do CIN 2/3 lub raka; wskazane jest skierowanie do ginekologa‑onkologa, kolposkopia i ewentualna biopsja.
Przygotowanie pacjenta Aby zapewnić prawidłowość wyniku, przed pobraniem wymazu należy zastosować następujące zalecenia: Unikać współżycia seksualnego, stosowania tamponów, douchingu oraz środków higienicznych w pochwie przez co najmniej 48 godziny. Nie używać leków dopochwowych (np. antybiotyków, kremów, żeli) w ciągu 24 godzin przed badaniem. W przypadku menstruacji – wybrać termin po zakończeniu krwawienia, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki krwią.