Cel badania Badanie ma na celu jednoczesne wykrycie fragmentów DNA 14 wysokoonkogennych genotypów HPV (m.in. HPV 16, 18, 31, 33, 35, 45, 52, 58) oraz wirusów opryszczki pospolitej (HSV‑1) i genitalnej (HSV‑2) w materiale pobranym z błony śluzowej, skóry lub płynów ustrojowych. Dzięki zastosowaniu reakcji łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR) w czasie rzeczywistym, test charakteryzuje się bardzo wysoką czułością (detekcja kilku kopii wirusowego DNA) oraz specyficznością.
Wskazania kliniczne Rutynowe badania przesiewowe w kierunku zakażenia wysokoonkogennymi typami HPV u kobiet w wieku rozrodczym oraz mężczyzn z podejrzeniem zmian przednowotworowych. Diagnostyka aktywnego zakażenia HSV‑1 lub HSV‑2 – np. opryszczkowe zmiany skórne, owrzodzenia błon śluzowych, zapalenie opon mózgowo‑rdzeniowych, zapalenie rogówki. Ocena ryzyka rozwoju nowotworów związanych z HPV (szyjka macicy, srom, odbytnica, gardło, jama ustna).
Przygotowanie do terapii immunosupresyjnej, biologicznej, chemioterapii lub przed przeszczepem – w celu wykluczenia aktywnych zakażeń wirusowych. Monitorowanie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (w tym ASD), u których obserwuje się zwiększoną podatność na infekcje wirusowe i dysfunkcje immunologiczne. Materiał biologiczny Wymaz z szyjki macicy, pochwy, odbytu, gardła lub innej zmiany skórno‑śluzowej, w zależności od podejrzewanej lokalizacji infekcji.
W przypadku podejrzenia opryszczki – wymaz z aktywnej zmiany (pęcherzyk, owrzodzenie) lub płyn mózgowo‑rdzeniowy, jeśli istnieje podejrzenie zapalenia opon mózgowo‑rdzeniowych. Możliwe jest również użycie fragmentu biopsji lub wymazu z powierzchni nowotworowej, pod warunkiem odpowiedniego przygotowania próbki.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą PCR w czasie rzeczywistym (real‑time PCR) z zestandaryzowanymi primerami i sondami hybrydowymi specyficznymi dla wybranych genotypów HPV oraz genów HSV‑1 i HSV‑2. Po amplifikacji uzyskuje się sygnał fluorescencyjny, który jest automatycznie interpretowany przez oprogramowanie. Test zawiera kontrolę wewnętrzną, zapewniającą prawidłowość pobrania i wydobycia DNA. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki.
Przed pobraniem wymazu z szyjki macicy należy powstrzymać się od stosunków płciowych, wprowadzania tamponów, douchingu oraz stosowania leków dopochwowych przez minimum 24 h. W przypadku wymazu z gardła – nie jeść i nie pić przez co najmniej 30 min przed pobraniem próbki. Jeśli pacjent przyjmuje leki immunosupresyjne lub antybiotyki, należy poinformować lekarza, gdyż mogą wpływać na ilość wykrywalnego materiału.