Przejdź do treści

HPA-1a antygen, obecność

Cel badania Badanie ma na celu wykrycie antygenu HPA‑1a (human platelet antigen‑1a) na powierzchni płytek krwi. Obecność lub brak tego antygenu jest kluczowa przy ocenie zgodności płytkowej w transfuzjach, w diagnostyce noworodkowego alloimmunologicznego zapalenia płytek (NAIT) oraz w przypadkach opornej na leczenie trombocytopenii. Wskazania kliniczne Noworodkowe alloimmunologiczne zapalenie płytek (ICD‑10 D69.6) – podejrzenie antygenowego konfliktu matki‑płodu.

Refraktywna trombocytopenia po transfuzji płytek – konieczność ustalenia zgodności HPA‑1a. Planowanie transfuzji płytek u pacjentów z historią reakcji immunologicznych. Diagnostyka niejasnych przyczyn małopłytkowości, w tym zespołów autoimmunologicznych. Badania przesiewowe w kontekście ryzyka rozwoju przeciwciał przeciw HPA‑1a u kobiet w ciąży. Materiał i metoda Do testu wykorzystuje się pełną krew żylą pobraną do probówki z antykoagulantem EDTA.

Najczęściej stosowaną techniką jest immunofenotypowanie płytkowe metodą cytometrii przepływowej, w której monoklonalne przeciwciała anty‑HPA‑1a są znakowane fluorochromem i wiążą się z odpowiednimi antygenami na powierzchni płytek. Alternatywnie, w niektórych laboratoriach przeprowadza się genotypowanie (PCR‑RFLP lub qPCR) w celu określenia allelu ITGB3*1 (kodującego HPA‑1a). Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania.

Próbkę pobiera się w warunkach sterylnych, najlepiej rano, aby uniknąć wpływu diety na objętość krwi. Należy zapewnić, że probówka z EDTA jest dobrze wymieszana, aby zapobiec krzepnięciu. Interpretacja wyników HPA‑1a pozytywny – antygen jest obecny na płytkach; ryzyko powstania przeciwciał przeciw HPA‑1a występuje głównie u osób, które nie mają tego antygenu (np.

HPA‑1a negatywny – brak antygenu; pacjent jest potencjalnym dawcą dla osób z HPA‑1a‑ujemnym układem, ale może rozwinąć przeciwciała po ekspozycji na HPA‑1a (np. Wynik niejednoznaczny / nieodczytany – konieczne powtórzenie testu lub zastosowanie alternatywnej metody (genotypowanie).

Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Choć bezpośredni związek między antygenem HPA‑1a a autyzmem nie został udowodniony, niektóre badania sugerują, że immunologiczne reakcje płytkowe mogą wpływać na rozwój układu nerwowego w okresie prenatalnym. Wykrycie niezgodności HPA‑1a u matki może pomóc w zapobieganiu powikłań ciążowych, które potencjalnie wpływają na rozwój płodu i zwiększają ryzyko zaburzeń neurorozwojowych.