Cel badania Pomiar stężenia hormonu anty‑Müllerowskiego (AMH) w surowicy krwi służy do określenia rezerwy jajnikowej u kobiet oraz oceny czynności gonad u mężczyzn. AMH jest produkowany przez komórki ziarniste pęcherzyków pre‑antralnych i antralnych, a jego poziom odzwierciedla liczbę pozostałych oocytów zdolnych do owulacji.
U mężczyzn hormon ten jest syntetyzowany w komórkach Sertoliego i odgrywa rolę w regresji przewodów Müllera w okresie płodowym oraz w utrzymaniu funkcji komórek podtrzymujących spermatogenezę. Wskazania kliniczne Ocena rezerwy jajnikowej przed rozpoczęciem procedur wspomaganego rozrodu (IVF, ICSI, stymulacja owulacji). Rozpoznanie i różnicowanie zespołu policystycznych jajników (PCOS). Wczesne wykrywanie przedwczesnego wygasania czynności jajników (POF/POI).
Monitorowanie wpływu chemioterapii, radioterapii lub zabiegów chirurgicznych na funkcję gonad. Ocena funkcji gonad u mężczyzn z niepłodnością, podejrzeniem zespołu niewydolności gonad lub opóźnioną dojrzewaniem płciowym. Badania naukowe dotyczące związku poziomu AMH z ryzykiem zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu (ASD), w kontekście prenatalnego środowiska hormonalnego.
Ocena ryzyka przedwczesnego menopauzalnego przejścia u kobiet poddawanych terapii hormonalnej lub operacyjnym usunięciom jajników. Metoda Stężenie AMH oznacza się metodami immunologicznymi, najczęściej testem ELISA lub analizą chemiluminescencyjną, przeprowadzanymi na surowicy pobranej z krwi żylnej. Test charakteryzuje się wysoką czułością i specyficznością; wyniki podaje się w ng/ml lub pmol/L (1 ng/ml ≈ 7,14 pmol/L).
Przygotowanie pacjenta Próbka krwi może być pobrana w dowolnym dniu cyklu menstruacyjnego, nie jest wymagana głodówka. Zaleca się unikanie intensywnej terapii hormonalnej (np. stymulacji owulacji, doustnych środków antykoncepcyjnych) przez co najmniej 14 dni przed pobraniem, aby nie zakłócić wyników. Materiał biologiczny Surowica krwi żylnej – zazwyczaj 2‑5 ml. Normy i zakresy referencyjne Zakresy wartości referencyjnych różnią się w zależności od płci i wieku.
Poniżej podano przybliżone przedziały (5‑95 percentyl): Kobiety: 20‑24 lat: 1,52 – 9,95 ng/ml 25‑29 lat: 1,20 – 9,05 ng/ml 30‑34 lat: 0,71 – 7,59 ng/ml 35‑39 lat: 0,41 – 6,96 ng/ml 40‑44 lat: 0,06 – 4,44 ng/ml 45‑50 lat: 0,01 – 1,79 ng/ml Mężczyźni: 1,43 – 11,6 ng/ml (wartość zależna od wieku i stanu gonadal). Adolescenci: wartości rosną w okresie dojrzewania i stabilizują się w dorosłości; interpretacja wymaga odniesienia do norm wiekowych.