Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgM skierowanych przeciwko antygenom wirusa zapalenia wątroby typu E (HEV). Obecność IgM wskazuje na niedawne zakażenie, zazwyczaj trwające nie dłużej niż 4‑6 tygodni od momentu zakażenia. Wskazania kliniczne Objawy ostrego zapalenia wątroby (np. żółtaczka, podwyższone aminotransferazy) przy podejrzeniu infekcji HEV. Monitorowanie przebiegu choroby u pacjentów z potwierdzonym zakażeniem HEV.
Rozpoznanie przyczyn ostrej niewydolności wątroby o niejasnym pochodzeniu. Ocena potencjalnego czynnika wyzwalającego objawy neuroinwazyjne lub regresję rozwoju u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), ponieważ HEV może wywoływać objawy neurologiczne. Metoda Test oparty jest na technice Western blot, w której: Na żelu SDS‑PAGE rozdzielane są specyficzne białka wirusa HEV. Rozdzielone białka przenoszone są na membranę nitrocelulozową.
Membrana inkubowana jest z surowicą pacjenta – przeciwciała IgM, jeśli są obecne, wiążą się z odpowiednimi antygenami. Po usunięciu niezwiązanego osocza, na membranę dodaje się znakowany przeciwciało przeciwko ludzkiej IgM (np. Reakcja enzymatyczna ujawnia pasma odpowiadające specyficznym antygenom HEV, które są interpretowane przez wykwalifikowany personel laboratoryjny. Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na aktualne lub bardzo niedawne zakażenie HEV (okres ok.
Należy rozważyć dalsze monitorowanie czynności wątroby oraz ewentualne badania dodatkowe. IgM ujemne – brak dowodów na niedawne zakażenie HEV. Jeśli objawy kliniczne sugerują infekcję, można powtórzyć badanie po 2‑3 tygodniach lub wykonać test na przeciwciała klasy IgG. W przypadku niejednoznacznych wyników zaleca się powtórzenie testu lub zastosowanie alternatywnej metody (np. ELISA) w połączeniu z oceną kliniczną.
Przygotowanie pacjenta Do wykonania testu wymagana jest surowica pobrana z krwi żylnej. Nie jest wymagana specjalna diety ani post przed pobraniem krwi, chyba że lekarz zaleci inaczej. Procedura pobrania: 2‑3 ml krwi pobrane do probówki z koagulantem (tuba z żelem lub bez dodatku). 10 min, 1500 g) uzyskuje się surowicę, którą przechowuje się w temperaturze 2‑8 °C (do 24 h) lub zamraża w –20 °C przy dłuższym przechowywaniu.
Kod ICD Główny kod diagnostyczny: B17.0 – Ostre zapalenie wątroby wywołane wirusem HEV. W kontekście badań przesiewowych można również używać kodu Z20.2 (kontakt z osobą z chorobą zakaźną).