Cel badania Test ma na celu ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko alergenowi Helminthosporium halodes – grzybowi z grupy pleśni. Wykrycie podwyższonego poziomu tych przeciwciał pozwala potwierdzić uczulenie na ten konkretny alergen oraz ocenić ryzyko wystąpienia reakcji typu I (np. pokrzywka, astma, zapalenie spojówek).
Wskazania kliniczne Ciężkie i nawracające objawy alergiczne (astma, atopowe zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa) u pacjentów, u których standardowe testy alergiczne nie wykazały przyczyny. Diagnostyka alergii u małych dzieci, w tym niemowląt, które wykazują objawy skórne lub oddechowe po ekspozycji na wilgotne środowisko lub materiały budowlane.
Ocena uczulenia u osób z zespołami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), gdzie dysregulacja immunologiczna może nasilać objawy alergiczne. Kontrola skuteczności terapii odczuleniowej lub dietetycznej u pacjentów z potwierdzonym uczuleniem na Helminthosporium halodes. Materiał biologiczny Do badania pobiera się krew żylna, z której po wirowaniu uzyskuje się surowicę.
Próbka powinna być oznaczona kodem ICD L91 i dostarczona do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C nie później niż 24 h od pobrania. Metoda Wykorzystuje się metodę immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencję (CLIA), w której surowica jest inkubowana z wysoce czystym alergenem Helminthosporium halodes przyłączonym do powierzchni płytki testowej. Swoiste IgE wiążą się z alergenem, a następnie są wykrywane przy pomocy znakowanego przeciwciała przeciw‑IgE.
Intensywność sygnału jest proporcjonalna do stężenia IgE w próbce i jest wyrażana w jednostkach kU/L. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani odstawienie leków, chyba że pacjent przyjmuje leki przeciwhistaminowe, które mogą obniżać wynik testu. W takim wypadku zaleca się odstawienie leków (np. cetirizyna, loratadyna) na 48‑72 h przed pobraniem, po konsultacji z lekarzem.
Interpretacja wyników Wartość poniżej 0,35 kU/L – brak wykrywalnego uczulenia na Helminthosporium halodes. 0,35 – 0,70 kU/L – niska czułość; wynik wymaga korelacji z objawami klinicznymi. >0,70 kU/L – podwyższony poziom swoistych IgE, sugerujący istotne uczulenie; dalsze postępowanie zależy od nasilenia objawów. Wysokie stężenie IgE może wskazywać na potrzebę dalszych badań (np.