Cel badania Badanie ma na celu wykrycie obecności antygenu Helicobacter pylori w materiale kałowym, co pozwala na potwierdzenie aktywnego zakażenia bakterią oraz monitorowanie skuteczności podjętego leczenia. Wynik jest szczególnie przydatny w diagnostyce chorób układu pokarmowego, a także w ocenie wpływu zakażenia na układ nerwowy i zaburzenia neurorozwojowe, w tym autyzm.
Wskazania kliniczne objawy dyspeptyczne, ból żołądka, nudności, wymioty rozpoznanie zapalenia błony śluzowej żołądka (gastritis) choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy monitorowanie skuteczności terapii eradykacyjnej H.
pylori ocena ryzyka rozwoju raka żołądka przy przewlekłym zakażeniu badanie w kontekście zaburzeń jelitowo-mózgowych u pacjentów z ASD i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi Metoda Analiza przeprowadzana jest w automatycznym systemie immunochemicznym z zastosowaniem chemiluminescencji (CLIA). Test wykrywa specyficzny antygen bakteryjny w próbce kału, co zapewnia wysoką czułość (>95 %) i swoistość (≈98 %).
Materiał i pobranie próbki Materiał biologiczny: kał Wielkość próbki: porcja wielkości orzecha laskowego (ok. 0,5 g) Próbka powinna być pobrana w czystym pojemniku, bez dodatku wody lub innych substancji Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem próbki należy zachować następujące zasady: nie przyjmować antybiotyków, inhibitorów pompy protonowej (IPP), leków zobojętniających żołądek (np.
ranitydyna, famotydyna) oraz preparatów zawierających bizmut – co najmniej 2 tygodnie przed badaniem; unikać spożywania probiotyków i suplementów zawierających prebiotyki w dniu pobrania; nie wykonywać badania w trakcie bieżącej infekcji żołądkowo-jelitowej, która może fałszować wynik. Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto antygen H. pylori, co świadczy o aktywnym zakażeniu. Wymaga potwierdzenia i wdrożenia terapii eradykacyjnej.
Wynik ujemny – brak wykrywalnego antygenu; może oznaczać brak zakażenia lub nieprawidłowość w przygotowaniu (np. przyjmowanie leków zakłócających test). W razie wątpliwości zaleca się powtórzenie badania po odstawieniu leków. Po zakończeniu leczenia kontrolny test wykonywany jest najczęściej 4–6 tygodni po zakończeniu terapii, aby potwierdzić wyeliminowanie bakterii. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Przewlekłe zakażenie H.