Przejdź do treści

HCV RNA genotypowanie

Cel badania Badanie ma na celu wykrycie RNA wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV) oraz precyzyjne określenie jego genotypu (od 1 do 6, włącznie z podtypami). Uzyskane informacje umożliwiają dobranie optymalnego schematu terapii antywirusowej, ocenę ryzyka progresji choroby oraz wsparcie działań epidemiologicznych. Wskazania kliniczne Potwierdzenie aktywnej infekcji po dodatnim wyniku testu antygenowego lub serologicznego.

Typowanie genotypu przed rozpoczęciem leczenia bezpośrednio działającymi lekami antywirusowymi (DAA), aby uniknąć oporności i zoptymalizować dawkę. Kontrola skuteczności terapii – w połączeniu z pomiarem ładunku wirusowego (viral load) w kolejnych punktach kontrolnych. Ocena ryzyka powikłań w pacjentach współistniejących z innymi schorzeniami, w tym z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. autyzm), gdzie przewlekłe zakażenie może wpływać na układ nerwowy.

Badania populacyjne i monitoring rozprzestrzeniania się HCV w ramach programów zdrowia publicznego. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły – minimalna objętość 5 ml. Próbka powinna być pobrana do probówki z antykoagulantem EDTA lub do probówki bez antykoagulantu i odwirowana w ciągu 2 godzin od pobrania. Po odwirowaniu można przechowywać surowicę/osocze w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 24 h lub zamrozić w –20 °C do 30 dni.

Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagana specjalna diety ani podanie na czczo. Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania wysokich dawek witaminy C w dniu pobrania, gdyż mogą one wpływać na integralność RNA.

Metoda Analiza przeprowadzana jest przy użyciu jednej z następujących technik: RT‑qPCR (reakcja łańcuchowa polimerazy w czasie rzeczywistym) – umożliwia ilościowe oznaczenie HCV RNA z czułością do 15 IU/ml oraz wstępne określenie genotypu na podstawie specyficznych primerów. Sekwencjonowanie następnej generacji (NGS) lub line‑probe assay – pozwala na dokładne rozpoznanie genotypu i podtypu, a także na wykrycie mutacji związanych z opornością na DAA.

Procedura obejmuje izolację RNA z osocza, odwrócenie transkryptazy do cDNA oraz amplifikację wybranych regionów genomu HCV (np. Wynik podawany jest jako ilość IU/ml oraz jako oznaczenie genotypu (1‑6, podtyp). Interpretacja wyników RNA HCV nie wykryte – brak aktywnej infekcji lub poziom wirusa poniżej progu czułości testu.