Cel badania Badanie ma na celu detekcję obecności materiału genetycznego wirusa HBV w surowicy lub osoczu oraz identyfikację mutacji w obszarze YMDD polimerazy odwrotnej wirusa, które są markerem oporności na leki z grupy nukleo‑tydowych (np. lamivudyna, telbivudyna, entekawir). Wskazania kliniczne Potwierdzenie aktywnego zakażenia HBV u pacjentów z podwyższonymi aminotransferazami, żółtaczką lub innymi objawami klinicznymi.
Monitorowanie skuteczności terapii antywirusowej, szczególnie w leczeniu lekami nukleo‑tydowymi. Wykrycie mutacji opornościowych (YMDD) w sytuacji braku odpowiedzi na leczenie, nawrotu wirusowego lub podwyższenia poziomu HBV DNA. Ocena ryzyka reaktywacji HBV przed planowanym podaniem leków immunosupresyjnych, chemioterapii lub przeszczepu.
U pacjentów z ASD i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których przewlekłe zakażenie wątrobowe może wpływać na metabolizm leków i stan zapalny, a tym samym na przebieg neuro‑rozwojowy. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły (minimum 1 ml). Próbka powinna zostać odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 24 h lub zamrożona w –20 °C przy dłuższym przechowywaniu.
Metoda Analiza oparta jest na reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym (real‑time PCR) oraz sekwencjonowaniu wybranego fragmentu polimerazy odwrotnej: Izolacja DNA wirusowego z przygotowanej próbki. Amplifikacja specyficznych regionów genomu HBV przy użyciu primerów i sond fluorescencyjnych. Odczyt sygnału fluorescencji pozwala na uzyskanie wyniku jakościowego (obecność/nieobecność DNA).
Dodatkowo, po amplifikacji, przeprowadza się sekwencjonowanie fragmentu zawierającego motyw YMDD w celu wykrycia najczęstszych mutacji (M204V/I, L180M, N236T). Limit wykrywalności wynosi około 10 kopii/ml, co zapewnia wysoką czułość testu. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań – nie jest konieczna postna. Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia dużych ilości alkoholu w dniu pobrania, aby nie zakłócić oceny parametrów wątrobowych.
Interpretacja wyników HBV DNA – nieobecny: brak wykrywalnego materiału wirusowego, co sugeruje brak aktywnej replikacji lub skuteczną kontrolę terapeutyczną. HBV DNA – obecny: potwierdzenie aktywnej infekcji; wymaga dalszej oceny ilościowej i ewentualnego rozpoczęcia lub modyfikacji leczenia. Mutacje YMDD wykryte: wskazują na oporność na leki nukleo‑tydowowe; zaleca się zmianę schematu leczenia, np.