Przejdź do treści

HAV - p/c przeciw HAV IgG

Cel badania Badanie HAV – przeciwciała IgG ma na celu wykrycie i oznaczenie w surowicy przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A (HAV). Obecność tych przeciwciał świadczy o przebytej infekcji lub nabytej odporności, natomiast ich brak może wskazywać na brak kontaktu z wirusem. Wskazania kliniczne Ocena statusu immunologicznego po przebytej chorobie HAV (ICD‑10: B15.9). Ustalenie potrzeby szczepienia przeciwko HAV u osób nieodpornościowych.

Diagnostyka przy podejrzeniu ostrej lub przewlekłej choroby wątroby, gdy konieczne jest wykluczenie przebytego zakażenia HAV. Badanie w ramach oceny ogólnego stanu zdrowia u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD, które mogą wymagać szczególnej uwagi przy infekcjach wątrobowych. Metoda Test oparty jest na metodzie immunoenzymatycznej (ELISA) lub chemiluminescencji, w której surowica pacjenta jest inkubowana z antygenem HAV przyłączonym do nośnika.

Powstające kompleksy antygen‑przeciwciało są wykrywane przy użyciu znakowanego przeciwciała wtórnego, co pozwala na ilościowe określenie stężenia IgG w jednostkach międzynarodowych (IU/mL). Interpretacja wyników IgG – pozytywny wynik, wskazuje na nabycie odporności (przebyte zakażenie lub szczepienie). IgG – wynik negatywny, brak dowodów na przebyte zakażenie; osoba jest podatna na zakażenie HAV.

W przypadku niejednoznacznych wyników zaleca się powtórzenie badania lub dodatkowe testy (np. IgM przeciw HAV) w celu wykluczenia aktualnej infekcji. Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki nie jest wymagana specjalna dieta ani post. Zaleca się jednorazowe pobranie krwi żylnej (ok. 5 ml) do probówki bez dodatku antykoagulantu, a następnie odwirowanie i pobranie surowicy.

Materiał biologiczny Krew żylna – surowica Powiązania z innymi badaniami W połączeniu z testem przeciwciał IgM przeciw HAV można odróżnić zakażenie aktualne (IgM+) od przebytego (IgG+). Dodatkowo, w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, wyniki serologii HAV mogą być uwzględniane przy ocenie ogólnego stanu zdrowia i ryzyka powikłań wątrobowych.