Cel badania Badanie ma na celu wykrycie oraz precyzyjne oznaczenie stężenia przeciwciał klasy IgG specyficznych dla wirusa grypy typu B w surowicy krwi. Uzyskany wynik informuje, czy w organizmie doszło do kontaktu z patogenem oraz czy rozwinęła się odpowiedź immunologiczna, co jest istotne przy ocenie odporności po infekcji lub szczepieniu. Wskazania kliniczne Potwierdzenie, że pacjent przeszedł zakażenie wirusem grypy B po ustąpieniu objawów.
Ocena poziomu odporności po podaniu szczepionki przeciw grypie typu B, w tym po szczepieniach sezonowych. Diagnostyka różnicowa w przypadkach nawracających lub przewlekłych objawów układu oddechowego, gdy podejrzewa się ponowne zakażenie. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, PANS/PANDAS) – identyfikacja lub wykluczenie infekcji grypowej, które mogą potęgować objawy neuropsychiatryczne lub immunologiczne.
Planowanie dalszych kroków terapeutycznych, w tym decyzji o podaniu dodatkowej dawki szczepionki. Materiał Do analizy wymagana jest jednorazowa próbka krwi pobrana żyle (surowica). Próbka powinna być pobrana w warunkach sterylnych, a następnie odwirowana w celu oddzielenia surowicy. Metoda W surowicy przeprowadza się test immunoenzymatyczny (ELISA) lub metodę chemiluminescencyjną, które wykrywają przeciwciała IgG wiążące się z wyselekcjonowanymi antygenami wirusa grypy B.
Procedura jest standaryzowana i kalibrowana względem międzynarodowych norm WHO, co zapewnia porównywalność wyników. Interpretacja wyników Wynik dodatni (wysoki poziom IgG) – wskazuje na przebyte zakażenie wirusem grypy B lub skuteczną immunizację po szczepieniu. Wynik ujemny (niski lub nieobecny poziom IgG) – brak dowodów na wcześniejszą infekcję; pacjent może być podatny na zakażenie i wymagać szczepienia.
Wynik niejednoznaczny – zaleca się powtórzenie badania po 2–4 tygodniach lub dodatkowe testy serologiczne (np. IgM) oraz, w razie potrzeby, badanie molekularne (PCR) w celu wykluczenia aktualnej infekcji. Zakres referencyjny Wartości referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium, ale zazwyczaj wynik ≥ 20 IU/ml uznaje się za dodatni, a za ujemny. Szczegółowe limity podaje laboratorium wykonujące badanie. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań.
Próbkę najlepiej pobrać w stanie ogólnego zdrowia, unikając jednoczesnego przyjmowania leków immunosupresyjnych, które mogą wpływać na poziom przeciwciał. Nie jest konieczna wcześniejsza postój. Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Infekcje wirusowe, w tym grypa typu B, mogą wywoływać lub nasilać objawy neuropsychiatryczne u osób z ASD, PANS czy PANDAS.