Cel badania Test Gluten F79 ma na celu zmierzenie poziomu przeciwciał klasy IgA przeciwko fragmentom białka glutenowego (gliadynie) w surowicy krwi. Podwyższone stężenie tych przeciwciał wskazuje na aktywną reakcję immunologiczną charakterystyczną dla celiakii lub innych form nadwrażliwości na gluten. Wskazania kliniczne Objawy sugerujące celiakię – biegunka, bóle brzucha, wzdęcia, utrata masy ciała, niedobory żywieniowe, opóźniony wzrost u dzieci.
Kontrola i monitorowanie przebiegu choroby u pacjentów z już potwierdzoną celiakią. Rozpoznanie nieprawidłowości immunologicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), gdzie często obserwuje się zwiększoną częstość występowania chorób autoimmunologicznych. Ocena przyczyn nietolerancji pokarmowych w ramach zespołu nadwrażliwości wielokrotnej (MCS) oraz w przypadkach niejasnych dolegliwości żołądkowo‑jelitowych.
U osób z całkowitym niedoborem IgA – jako element rozszerzonego panelu diagnostycznego (w połączeniu z testami IgG przeciwko gliadynie). Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania potrzebna jest jednorazowa próbka krwi pobrana z żyły (ok. Nie wymaga się specjalnej diety przed pobraniem, ale zaleca się unikanie suplementacji immunoglobuliną oraz leków immunosupresyjnych (np. kortykosteroidy) w ciągu 48 h przed pobraniem, gdyż mogą one zakłócać wynik.
Metoda Oznaczenie przeciwciał IgA przeciwko glutenowi przeprowadzane jest metodą immunoenzymatyczną ELISA na wysokowydajnych płytkach mikroporowatych. Wynik podawany jest w jednostkach międzynarodowych (U/ml) i porównywany z ustalonym zakresem referencyjnym laboratorium (zwykle 0‑10 U/ml jako prawidłowy).
Interpretacja wyników Wynik prawidłowy (ujemny) – brak podwyższonego poziomu przeciwciał IgA; celiakia jest mało prawdopodobna, choć w przypadku całkowitego niedoboru IgA konieczne jest wykonanie dodatkowych testów (np. IgG przeciwko gliadynie, badanie przeciwciał przeciwko transglutaminazie tTG IgG).
Wynik podwyższony (dodatni) – sugeruje aktywną immunologiczną reakcję na gluten; wymaga dalszej diagnostyki, takiej jak testy anty‑tTG IgA, przeciwciała przeciwko endomysium (EMA) oraz, w razie potrzeby, biopsję jelita cienkiego. Wynik nieokreślony lub borderline – wynik bliski granicy normy; zaleca się powtórzenie badania po 4‑6 tygodniach lub zastosowanie alternatywnych markerów (np. IgG przeciwko gliadynie, testy genetyczne HLA‑DQ2/DQ8).