Cel badania Badanie służy do pomiaru stężenia glutationu zredukowanego (GSH) w wybranym materiale biologicznym. Glutation jest kluczowym antyoksydantem wewnątrzkomórkowym, uczestniczy w detoksykacji reaktywnych form tlenu, regeneracji innych przeciwutleniaczy (witamina C, witamina E) oraz w reakcjach immunologicznych. Wynik umożliwia ocenę równowagi redoks i zdolności organizmu do obrony przed stresem oksydacyjnym.
Wskazania kliniczne Ocena poziomu stresu oksydacyjnego u pacjentów z autyzmem (ASD), PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Monitorowanie chorób przewlekłych, w których występują zaburzenia antyoksydacyjne, m.in. choroby wątroby, niewydolność serca, cukrzyca typu 2. Diagnostyka i kontrola przebiegu chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane.
Ocena skuteczności suplementacji antyoksydantami (N‑acetylocysteina, witamina C, selen) oraz interwencji dietetycznych. Badanie w kontekście zespołu zmęczenia przewlekłego, fibromialgii oraz stanów związanych z dysfunkcją mitochondrialną. Wspomaganie diagnostyki stanów zapalnych i immunologicznych, np. Materiał biologiczny i metoda Materiał: surowica krwi, erytrocyty (próbka pełnej krwi) lub mocz (zbiór 24‑godzinny).
Metoda analityczna: wysokosprawna chromatografia cieczowa (HPLC) z detekcją fluorometryczną lub spektrofotometryczną po odpowiedniej derivatyzacji, zapewniająca wysoką czułość i specyficzność. Przygotowanie pacjenta Badanie wykonywane na czczo – minimum 8‑10 godzin przed pobraniem krwi. Unikanie suplementów i leków o działaniu przeciwutleniającym (glutation, N‑acetylocysteina, witamina C, selen) przez co najmniej 24 h przed pobraniem próbki.
W przypadku badania moczu – konieczny jest 24‑godzinny zbiór, przy czym pierwszy oddany mocz (poranny) jest odrzucany. Pacjent powinien poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, chorobach wątroby oraz aktualnych stanach zapalnych. Interpretacja wyników Zakresy referencyjne różnią się w zależności od materiału i zastosowanej metody. Typowe wartości: Surowica: 5‑15 µmol/L (wartości mogą się nieco różnić w zależności od laboratorium). Erytrocyty: 300‑500 µmol/kg hemoglobiny.
Mocz: 0,5‑1,5 mmol/24 h (po korekcie na kreatyninę). Obniżone stężenie GSH może świadczyć o: zwiększonym stresie oksydacyjnym i uszkodzeniach komórkowych, upośledzonej detoksykacji i metabolizmie leków, przewlekłych stanach zapalnych, niedoborach żywieniowych (np. cysteina, selen), zaburzeniach mitochondrialnych. Podwyższony poziom GSH może wystąpić po intensywnej suplementacji antyoksydantami lub w niektórych stanach patologicznych, takich jak nowotwory.