Cel badania Test służy do oznaczenia poziomu glutationu całkowitego (GSH + GSSG) w pełnej krwi żylnej pobranej w probówce heparynowej. Glutation jest kluczowym tripeptydem antyoksydacyjnym, którego stężenie odzwierciedla stan równowagi redoks oraz zdolność organizmu do neutralizacji wolnych rodników.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych, takich jak ASD, PANS/PANDAS, czy inne choroby neuropsychiatryczne, podwyższony stres oksydacyjny jest częstym elementem patofizjologii, dlatego pomiar glutationu może wspierać diagnostykę i monitorowanie terapii. Wskazania kliniczne Ocena poziomu stresu oksydacyjnego u pacjentów z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Monitorowanie chorób wątroby, toksycznego uszkodzenia komórek oraz stanów zapalnych.
Diagnostyka i kontrola chorób metabolicznych, w tym cukrzycy, chorób sercowo-naczyniowych i nowotworów. Ocena skuteczności suplementacji glutationem lub terapii antyoksydacyjnych. Badanie w ramach kompleksowej oceny stanu odżywienia i funkcji układu immunologicznego. Materiał i przygotowanie pacjenta Do oznaczenia glutationu pobiera się 3‑5 ml krwi żylnej do probówki zawierającej heparynę (pełna krew).
Próbka powinna być przetwarzana niezwłocznie, najczęściej w ciągu 30 min od pobrania, aby zapobiec utlenianiu glutationu. Nie jest wymagana specjalna dieta przed pobraniem, jednak zaleca się unikanie suplementów antyoksydacyjnych (witamina C, E, N‑acetylocysteina) oraz intensywnego wysiłku fizycznego na 24 h przed badaniem.
Metoda Stężenie glutationu całkowitego wyznacza się metodą enzymatycznego recyklingu przy użyciu 5,5'-ditiobis(2‑nitrobenzoesanu) (DTNB) i reduktazy glutationowej. W pierwszym etapie wszystkie formy glutationu (GSH i GSSG) są redukowane do GSH, a następnie GSH reaguje z DTNB, tworząc barwny produkt o maksymalnym wychwycie przy długości fali 412 nm. Intensywność absorpcji jest proporcjonalna do całkowitej koncentracji glutationu w próbce.
Interpretacja wyników Normy laboratoryjne mogą się nieco różnić w zależności od metodologii, jednak typowy zakres referencyjny dla glutationu całkowitego w pełnej krwi wynosi 600‑1200 µmol/L. Wartości obniżone (poniżej normy) – wskazują na zwiększony stres oksydacyjny, możliwe uszkodzenie wątroby, niedobory antyoksydantów, przewlekłe stany zapalne lub niewystarczającą suplementację.