Cel badania Pomiar koncentracji glukozy w płynie stawowym służy ocenie metabolicznej aktywności jamy stawowej oraz wspomaga diagnostykę różnicową zapalenia stawów, w szczególności rozróżnienie infekcyjnego zapalenia stawu od zapalenia o podłożu autoimmunologicznym lub krystalicznym.
Wskazania kliniczne Podejrzenie zakaźnego zapalenia stawu (ICD‑10 M00‑M01) Rozpoznanie zapalenia reumatoidalnego (M05‑M06) lub innych chorób zapalnych stawów Ocena zapalenia stawów dnączkowych (M10) oraz innych stanów krystalicznych Monitorowanie post‑operacyjnego stanu stawu oraz reakcji na terapię przeciwzapalną Badania kontrolne w ramach diagnostyki zaburzeń neurorozwojowych, gdy występują współistniejące dolegliwości ortopedyczne lub bóle stawów Metoda Stężenie glukozy oznacza się metodą enzymatyczną opartą na reakcji glukozo‑oksydazy, w której powstający kwas glukuronowy jest dalej przetwarzany na barwny produkt mierzalny spektrofotometrycznie.
Analiza wymaga 0,1‑0,5 ml czystego płynu stawowego, pobranego w warunkach aseptycznych. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem płynu stawowego nie jest wymagana specjalna diety ani odstawienie leków. Należy jednak poinformować pacjenta o konieczności zachowania aseptyczności podczas zabiegu, aby uniknąć zanieczyszczenia próbki krwią, co mogłoby fałszować wynik.
Interpretacja wyników Stężenie glukozy w płynie stawowym zbliżone do poziomu w surowicy (stosunek płyn/serum > 0,6) – wynik prawidłowy, wskazuje na brak zakażenia. Obniżone stężenie glukozy (stosunek płyn/serum Wartości wyższe niż w surowicy są rzadkie i mogą wskazywać na zanieczyszczenie próbki krwią. Ograniczenia i uwagi Wynik badania jest wiarygodny jedynie przy prawidłowym pobraniu próbki bez krwiotoku.
W przypadkach ciężkiej hiperglikemii w surowicy podwyższone wartości glukozy w płynie stawowym mogą być trudne do interpretacji i wymagają korelacji z wynikami serologicznymi.