Cel badania Określenie poziomu enzymu glutaminian‑dehydrogenazy (GLDH) w surowicy krwi w celu oceny stanu mitochondriów hepatocytów oraz identyfikacji ostrego uszkodzenia wątroby. GLDH jest enzymem mitochondrialnym, którego uwolnienie do krwi odzwierciedla uszkodzenie błony mitochondrialnej. Wskazania kliniczne Ostre i przewlekłe choroby wątroby, takie jak zapalenie wątroby, marskość, uszkodzenia toksyczne. Monitorowanie toksyczności leków o działaniu hepatotoksycznym (np.
paracetamol, leki przeciwzakrzepowe, niektóre antybiotyki). Rozróżnienie przyczyn podwyższonego ALT/AST – podwyższony GLDH wskazuje na uszkodzenie mitochondrialne. Ocena funkcji wątroby w zaburzeniach metabolicznych, w tym w stanach związanych z nieprawidłowym metabolizmem aminokwasów u osób z autyzmem lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Ocena uszkodzenia wątroby po przeszczepie, w niedokrwieniu wątroby oraz po urazach mechanicznych.
Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły. Zwykle wymagana jest objętość 2‑3 ml krwi, pobrana w warunkach sterylnych. Metoda Badanie enzymatyczne wykonywane metodą spektrofotometryczną. Polega na pomiarze tempa przekształcania L‑glutaminianu w α‑ketoglutaran przy jednoczesnym zużyciu koenzymu NAD⁺ (lub NADP⁺). Zmiana absorbancji jest proporcjonalna do aktywności GLDH i wyrażana w jednostkach międzynarodowych na litr (U/L).
Przygotowanie pacjenta Badanie wykonywane na czczej krwi – zaleca się 8‑12 godzinny post przed pobraniem. Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia alkoholu w ciągu 24 godzin przed pobraniem. W przypadku przyjmowania leków potencjalnie hepatotoksycznych należy poinformować laboratorium o ich stosowaniu i, jeśli to możliwe, odczekać zalecaną przerwę. Nie zaleca się podawania suplementów zawierających duże dawki aminokwasów (np.
L‑glutamina) na 24 godziny przed pobraniem. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zazwyczaj 0‑10 U/L, choć dokładny zakres zależy od użytego zestawu i laboratorium. Podwyższony poziom: świadczy o uszkodzeniu mitochondriów hepatocytów i może wystąpić w ostrych zapaleniach wątroby, zatruciach lekami, niedokrwieniu wątroby, a także w ciężkich stanach metabolicznych.
Obniżony poziom: rzadko ma znaczenie kliniczne, może obserwować się przy zaawansowanej niewydolności wątroby lub po długotrwałym uszkodzeniu komórek. W połączeniu z wynikami ALT, AST, ALP i bilirubiny pozwala na dokładniejszą charakterystykę charakteru uszkodzenia wątroby.