Cel badania Badanie GFR (Glomerular Filtration Rate) metodą MDRD ma na celu oszacowanie zdolności filtracyjnej nerek. Wynik podawany jest w jednostce ml/min/1,73 m² i odzwierciedla, jak efektywnie nerki usuwają produkty przemiany materii z krwi. Wskazania kliniczne Regularna kontrola czynności nerek u pacjentów przyjmujących leki o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym, np. niektóre leki przeciwpadaczkowe, psychotropowe czy suplementy stosowane w terapii ASD.
Diagnostyka i ocena stopnia zaawansowania przewlekłej choroby nerek (CKD). Ocena ryzyka nefropatii w chorobach współistniejących, takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia metaboliczne oraz choroby autoimmunologiczne. Wstępna ocena funkcji nerek przed zabiegami chirurgicznymi, podaniem kontrastów radiologicznych lub rozpoczęciem terapii immunosupresyjnej.
Monitorowanie funkcji nerek u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, które wymagają intensywnej farmakoterapii lub specjalistycznych diet. Metoda Do wyliczenia GFR wykorzystuje się równanie MDRD, które uwzględnia następujące zmienne: Stężenie kreatyniny w surowicy (µmol/L lub mg/dL). Płeć – różnice w masie mięśniowej wpływają na poziom kreatyniny. Rasa – klasyczna wersja formuły wprowadza korektę dla osób czarnoskórych.
Wzór w jednostkach SI: GFR = 175 × (kreatynina)^‑1,154 × (wiek)^‑0,203 × (0,742 jeśli płeć żeńska) × (1,212 jeśli czarnoskóra) Alternatywna wersja w jednostkach amerykańskich (mg/dL): GFR = 186 × (kreatynina)^‑1,154 × (wiek)^‑0,203 × (0,742 jeśli płeć żeńska) × (1,210 jeśli czarnoskóra) Interpretacja wyników Wartości GFR klasyfikuje się według stopnia upośledzenia funkcji nerek: > 90 ml/min/1,73 m² – prawidłowa filtracja lub jedynie drobne zmiany.
60‑89 ml/min/1,73 m² – łagodne obniżenie, zaleca się obserwację. 30‑59 ml/min/1,73 m² – umiarkowane uszkodzenie, wskazane dalsze badania i częstsze kontrole. 15‑29 ml/min/1,73 m² – ciężkie uszkodzenie, konieczna konsultacja nefrologiczna. Interpretację należy powiązać z dodatkowymi markerami, takimi jak cystatyna C, albumina w moczu czy wskaźniki zapalne, oraz z pełnym obrazem klinicznym pacjenta.
Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani długotrwały post. Zaleca się jednak: Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w ciągu 24 h przed pobraniem. Utrzymanie stałego schematu przyjmowanych leków – nie przerywać ich samodzielnie, zwłaszcza leków wpływających na poziom kreatyniny. Pobranie krwi w warunkach spoczynkowych, najlepiej rano, aby zminimalizować wpływ rytmu dobowego.