Cel badania Test ma na celu wykrycie obecności genów kodujących antygeny RhD, RhC, Rhc oraz RHE u płodu na podstawie wolnego DNA płodowego (cfDNA) pobranego z krwi matki. Dzięki temu można ocenić ryzyko hemolitycznej choroby noworodka (HDFN) u kobiet z już istniejącą alloimmunizacją przeciwko antygenom Rh. Wskazania kliniczne Matka z przeciwciałami anty‑D, anty‑C, anty‑c lub anty‑E wykrytymi w badaniu serologicznym.
Historia poprzedniej ciąży zakończonej HDFN lub koniecznością transfuzji noworodka. Planowane monitorowanie ciąży pod kątem ryzyka niedokrwistości płodu. Potrzeba określenia konieczności podania immunoglobuliny anty‑D lub interwencji inwazyjnych (np. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Krew żylna matki: 20 ml pobrane do probówki EDTA, unikać hemolizy, nie wymaga głodówki.
Krew ojca (opcjonalnie): 2 ml w EDTA – służy jako materiał referencyjny do potwierdzenia rodzicielskiego pochodzenia alleli. Próbka powinna być dostarczona do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania przy temperaturze 2‑8 °C. Metoda W laboratorium izolowane jest wolne DNA płodowe z osocza (cfDNA). Następnie przeprowadzane są: Allele‑specyficzne reakcje PCR (real‑time PCR) dla genów RHD, RHCE (c/C, E) z użyciem sondy fluorescencyjnej.
Analiza ilościowa pozwala wykryć nawet niewielkie ilości cfDNA, co zapewnia wysoką czułość (>99 %) i swoistość (>98 %). W przypadku niejednoznacznych wyników stosuje się sekwencjonowanie Sanger lub NGS jako metodę potwierdzającą. Interpretacja wyników Obecność antygenu (np. RhD+, RhC+, Rhc+, RHE+) – płód nosi dany antygen, co w obecności przeciwciał matki zwiększa ryzyko HDFN. Konieczne jest dalsze monitorowanie (np.
dopplerowanie przepływu w tętnicy środkowej mózgu, ocena bilirubiny). RhD‑, RhC‑) – płód nie posiada danego antygenu; ryzyko HDFN jest minimalne, co umożliwia ograniczenie dodatkowych interwencji. Wynik nieokreślony – powtórzenie testu lub zastosowanie metody sekwencjonowania w celu wykluczenia fałszywego wyniku.
Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Severe anemia lub hipoksja płodu spowodowana HDFN może prowadzić do uszkodzenia mózgu i zwiększyć ryzyko późniejszych zaburzeń neurorozwojowych, w tym opóźnień rozwojowych czy zaburzeń autystycznych. Wczesne wykrycie i odpowiednie zarządzanie ciążą może zmniejszyć te ryzyka. ICD‑10 – kody P55 – Choroba hemolityczna noworodka. O99.8 – Inne choroby matki komplikujące ciążę.