Cel badania Badanie ma na celu jakościowe wykrycie materiału genetycznego trzech kluczowych mikroorganizmów, które decydują o stanie mikroflory pochwy: Gardnerella vaginalis, Lactobacillus spp. Obecność lub brak ich DNA pozwala określić, czy flora jest prawidłowa (przewaga Lactobacillus) czy też doszło do dysbiozy typowej dla bakteryjnej waginozy.
Wskazania kliniczne Objawy sugerujące bakteryjną waginozę – nieprzyjemny, „rybi” zapach wydzieliny, świąd, pieczenie lub dyskomfort pochwy. Nawracające, przewlekłe lub nawracające infekcje pochwy, które nie reagują na standardowe leczenie antybiotykami. Przygotowanie do procedur ginekologicznych, w tym in vitro fertilization, zabiegów chirurgicznych czy diagnostyki przy niepłodności. Kontrola skuteczności terapii przeciwbakteryjnej po zakończeniu leczenia.
U kobiet z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. autyzmem, zespołem Aspergera), u których częste infekcje pochwy mogą wpływać na jakość życia, samopoczucie i funkcjonowanie społeczne. Materiał biologiczny Wymaz pochwowy – sterylny swab pobrany z bocznej ściany pochwy, który zapewnia reprezentatywną próbkę mikroflory. Metoda Analiza oparta jest na reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) w wersji jakościowej, realizowanej w układzie multiplex.
Po pobraniu wymazu DNA jest izolowane, a następnie amplifikowane przy użyciu zestawu starterów i sond specyficznych dla genów charakterystycznych G. Produkt amplifikacji jest wykrywany metodą fluorescencyjną w czasie rzeczywistym lub po zakończeniu reakcji w żelu agarozowym, co umożliwia stwierdzenie obecności danego mikroorganizmu w próbce. Test charakteryzuje się czułością rzędu kilku kopii DNA i wysoką swoistością dzięki zastosowaniu specyficznych primerów.
Interpretacja wyników Obecność Gardnerella vaginalis i/lub Atopobium vaginae – wskazuje na zaburzoną równowagę mikroflory, typową dla bakteryjnej waginozy. – potwierdza dominację prawidłowej, chroniącej flory; jej brak lub wyraźne osłabienie sugeruje dysbiozę. vaginae w połączeniu z niską intensywnością sygnału Lactobacillus spp. wymaga korelacji klinicznej i najczęściej wskazuje na potrzebę leczenia antybiotykowego.
Negatywny wynik dla wszystkich trzech organizmów może oznaczać prawidłową mikroflorę lub niewystarczającą ilość materiału; w razie wątpliwości zaleca się powtórzenie pobrania. Przygotowanie pacjenta Unikać stosowania wewnątrzpochwowych środków higienicznych (żeli, tamponów, irygacji) przez co najmniej 24 h przed pobraniem wymazu. Jeśli to możliwe, nie przyjmować antybiotyków (np. metronidazolu, klindamycyny) oraz leków przeciwgrzybiczych w ciągu 48 h przed badaniem.