Cel badania Badanie FTA‑ABS ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgG i/lub IgM, które specyficznie wiążą się z antygenami bakterii Treponema pallidum. Dzięki zastosowaniu absorpcji antygenowej oraz immunofluorescencji test charakteryzuje się bardzo wysoką swoistością i służy jako test potwierdzający po wyniku testu przesiewowego. Wskazania kliniczne Potwierdzenie zakażenia kiłą po dodatnim wyniku testu nie‑treponemalnego (VDRL, RPR, test Wassermana).
Diagnostyka kiły utajonej (bezobjawowej) oraz późnych stadiów choroby, w tym kiły trzeciego i czwartego stopnia. Ocena statusu serologicznego u kobiet w ciąży w celu zapobieżenia przeniesieniu infekcji na płód. Rozpoznanie kiły u noworodków, małych dzieci i młodzieży, zwłaszcza gdy występują objawy neurologiczne mogące wpływać na rozwój neurorozwojowy.
Uzupełnienie diagnostyki w przypadkach podejrzenia powikłań neuro‑infekcyjnych, które mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rozwojowych, w tym spektrum autyzmu. Metoda Procedura opiera się na pośredniej immunofluorescencji. Surowica pobrana od pacjenta jest najpierw poddawana procesowi absorpcji, co eliminuje nieswoiste przeciwciała. Następnie materiał jest nanoszony na szkiełko pokryte stałymi antygenami T.
Po inkubacji z przeciwciałami pacjenta, szkiełko barwione jest przeciwciałem znakowanym fluorochromem (zazwyczaj fluoresceiną). Pod mikroskopem fluorescencyjnym obserwuje się charakterystyczne zielone lub żółte plamy, świadczące o obecności specyficznych przeciwciał. Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto przeciwciała przeciwko T. pallidum; potwierdza zakażenie kiłą (zarówno w fazie aktywnej, jak i utajonej).
Po leczeniu test treponemalny zwykle pozostaje dodatni, dlatego nie służy do monitorowania skuteczności terapii. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał; nie wyklucza bardzo wczesnej fazy infekcji, zanim układ odpornościowy zdąży wytworzyć odpowiedź. Wynik niejednoznaczny – wymaga powtórzenia badania lub zastosowania dodatkowych metod, takich jak Western blot, testy molekularne (PCR) lub testy immunoblot.
Przygotowanie pacjenta Do analizy potrzebna jest jednorazowa próbka krwi (ok. 5 ml) pobrana do probówki z antykoagulantem (EDTA) lub do pojemnika na surowicę. Nie jest wymagana specjalna dieta, post ani odstawienie leków, z wyjątkiem antybiotyków – zaleca się, aby pacjent nie przyjmował antybiotyków w ciągu 48 h przed pobraniem, gdyż mogą one obniżać poziom przeciwciał i wpływać na wynik.