Cel badania Określenie stężenia fluvoxaminy (Fluwoksaminy) w surowicy krwi w celu oceny przyjmowanej dawki, wykrycia ewentualnej toksyczności oraz zapewnienia skuteczności leczenia farmakologicznego, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak autyzm, zaburzenia lękowe czy OCD. Wskazania kliniczne Monitorowanie terapii fluvoxaminą (SSRI) – ocena zgodności z zaleceniami i ustalenie optymalnej dawki.
Ocena ryzyka działań niepożądanych przy wysokich stężeniach (np. nudności, senność, zaburzenia rytmu serca). Wykrycie niedostatecznego poziomu leku przy braku klinicznej poprawy. inhibitory CYP1A2, CYP2D6) wpływających na metabolizm fluvoxaminy. Kontrola terapii u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, u których eliminacja leku może być zmieniona. Wsparcie diagnostyki w przypadkach podejrzenia przedawkowania. Materiał biologiczny Krew żylna – surowica.
Przygotowanie pacjenta Badanie powinno być wykonane w stanie stabilnym, po co najmniej 5‑7 dniach przyjmowania stałej dawki fluvoxaminy (stan stacjonarny). Próbkę pobiera się najczęściej w tzw. „trough level” – tuż przed przyjęciem kolejnej dawki, najczęściej po 12‑14 godz. Nie jest wymagana głodówka, ale należy unikać spożycia dużych ilości tłuszczu w dniu pobrania, co może wpływać na farmakokinetykę.
Informować laboratorium o jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na enzymy CYP (np. Metoda Stężenie fluvoxaminy oznacza się najczęściej metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej z detekcją masową (LC‑MS/MS) lub wysoką wydajnością chromatografii cieczowej z detekcją UV (HPLC‑UV). Analiza wymaga przygotowania próbki (ekstrakcja z surowicy) i kalibracji przy użyciu standardów wewnętrznych.
Interpretacja wyników Wartości referencyjne (zależne od laboratorium) zazwyczaj podaje się w ng/mL: Stężenie terapeutyczne – 100‑200 ng/mL (czasem 80‑300 ng/mL w zależności od indywidualnej tolerancji). Stężenie poniżej zakresu terapeutycznego – może wskazywać na niewystarczającą dawkę, szybki metabolizm lub nieprzestrzeganie zaleceń dawkowania.
Stężenie powyżej zakresu terapeutycznego – zwiększone ryzyko działań niepożądanych, konieczność redukcji dawki lub oceny interakcji lekowych. Interpretację należy zawsze powiązać z oceną kliniczną pacjenta oraz ewentualnymi objawami toksyczności lub braku skuteczności. Powiązania z innymi badaniami Badania czynności wątroby (ALT, AST, bilirubina) – pomocne przy ocenie metabolizmu fluvoxaminy. Profil lekowy – analiza innych leków psychotropowych stosowanych jednocześnie.