Przejdź do treści

Flunitrazepam, ilościowo

Cel badania Określenie stężenia flunitrazepamu (benzodiazepiny klasy III) w surowicy krwi żylnej.

Test jest wykorzystywany do: monitorowania prawidłowego poziomu leku u pacjentów przyjmujących flunitrazepam w ramach terapii identyfikacji nadużycia, przedawkowania lub zatrucia benzodiazepinami potwierdzenia obecności substancji w kontekście postępowania prawno-medycznego oceny interakcji lekowych wpływających na metabolizm flunitrazepamu Wskazania kliniczne kontrola terapeutyczna u pacjentów przyjmujących flunitrazepam (np.

w leczeniu ciężkiej bezsenności, stanów lękowych) zatrucie benzodiazepinami – objawy senności, dezorientacji, zaburzeń oddychania monitorowanie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, u których stosuje się leki benzodiazepinowe w celu łagodzenia napięcia lub agresji badanie w przypadkach podejrzenia nadużycia substancji psychoaktywnych Kod ICD T42.6X1A – przypadkowe zatrucie benzodiazepinami T42.6X2A – celowe zatrucie benzodiazepinami (samookaleczenie) F13.0 – ostre zatrucie środkami uspokajającymi, w tym benzodiazepinami Materiał biologiczny Surowica pobrana z żyły (ok.

Próbka powinna być odwirowana w ciągu 30 min od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 48 h przed analizą. W razie konieczności dłuższego przechowywania – zamrożenie w –20 °C. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego. Pacjent powinien poinformować laboratorium o przyjmowanych lekach (szczególnie innych benzodiazepin, inhibitorach CYP3A4, antykoagulantach), aby uniknąć interferencji wyników.

Metoda Stężenie flunitrazepamu wyznaczane jest najczęściej metodą chromatografii cieczowej sprzężonej z spektrometrią mas (LC‑MS/MS), co zapewnia wysoką czułość (dolny próg wykrywalności ~0,1 ng/ml) i selektywność. Alternatywnie stosuje się immunologiczne testy ekranowe (ELISA), które służą jako szybkie testy przesiewowe, a wyniki pozytywne są potwierdzane metodą LC‑MS/MS.

Interpretacja wyników Stężenie terapeutyczne – zazwyczaj 10‑200 ng/ml, zależnie od dawki i czasu od ostatniej dawki. Stężenie podterapeutyczne – Stężenie toksyczne – >500 ng/ml, sugeruje przedawkowanie i wymaga natychmiastowej interwencji klinicznej. Negatywny wynik – brak wykrywalnego flunitrazepamu; może oznaczać brak przyjmowania leku, długi odstęp czasu od ostatniej dawki lub niewystarczającą czułość testu.