Cel badania FloraGEN ma na celu szczegółową charakterystykę mikrobioty jelitowej poprzez identyfikację gatunków bakterii obecnych w kale pacjenta. Analiza umożliwia wykrycie dysbiozy – zaburzenia równowagi bakteryjnej – oraz określenie stopnia jej nasilenia. Wskazania kliniczne Objawy zaburzeń czynnościowych jelit (biegunka, zaparcia, wzdęcia, bóle brzucha). Stany podejrzewane o dysbiozę, np. po długotrwałym stosowaniu antybiotyków.
Ocena wpływu diety, probiotyków lub prebiotyków na skład mikroflory. Wsparcie diagnostyczne w chorobach współistniejących z autyzmem, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdzie mikrobiota może modulować układ immunologiczny i neuroprzekaźniki. Monitorowanie efektów interwencji terapeutycznych (np. terapia dietetyczna, przeszczep flory jelitowej). Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania wymagana jest jednorazowa próbka kału (ok.
Pacjent powinien: Unikać przyjmowania probiotyków, prebiotyków oraz antybiotyków w ciągu 2 tygodni przed pobraniem próbki, o ile nie jest to medycznie uzasadnione. Nie spożywać pokarmów o bardzo wysokiej zawartości błonnika (np. surowe warzywa) w dniu pobrania, aby nie zakłócać reprezentatywności próbki. Zebrać próbkę do sterylnego pojemnika, zapewniając brak kontaktu z wodą i innymi substancjami.
Metoda Badanie wykorzystuje technologię GA‑map® (Gut Microbiota Profile), opartą na sekwencjonowaniu fragmentów 16S rRNA bakterii. Proces obejmuje: Izolację DNA bakteryjnego z próbki kału. Amplifikację wybranych regionów genetycznych charakterystycznych dla różnych taksonów. Wysokoprzepustowe sekwencjonowanie i porównanie uzyskanych odczytów z bazą referencyjną zawierającą ponad 300 gatunków bakterii jelitowych.
Algorytmiczne wyliczenie względnej abundancji poszczególnych grup mikroorganizmów oraz generowanie wyniku w postaci raportu. Interpretacja wyników Raport przedstawia: Profil procentowy najważniejszych szczepów bakteryjnych (np. Bacteroidetes, Firmicutes, Actinobacteria). Wskaźniki dysbiozy – ocena odchyleń od normy populacyjnej. Rekomendacje dotyczące ewentualnych interwencji dietetycznych, probiotykoterapii lub dalszych badań.
Wynik należy skonsultować z lekarzem prowadzącym, który uwzględni go w kontekście objawów klinicznych i historii choroby. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Coraz więcej badań wskazuje na związek między składem mikrobioty jelitowej a funkcjonowaniem osi mózg‑jelito, wpływającym na układ immunologiczny, produkcję neuroprzekaźników i zachowania społeczne.