Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie specyficznych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko białkom alergenu pochodzącego z fasoli czerwonej (Phaseolus vulgaris). Wynik umożliwia ustalenie, czy reakcja na ten składnik jest mechanizmem IgE‑zależnym. Wskazania kliniczne Objawy po spożyciu fasoli czerwonej, takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęk warg lub twarzy, nudności, wymioty, biegunka, duszność czy reakcja anafilaktyczna.
Trudności w rozpoznaniu nietolerancji pokarmowych u dzieci i dorosłych z zaburzeniami ze spektrum autyzmu (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których często występują niejasne objawy skórne i żołądkowo‑jelitowe. Kontrola skuteczności diety eliminacyjnej po potwierdzeniu alergii. Ocena ryzyka przed wprowadzeniem fasoli czerwonej do programu żywieniowego. Rozpoznanie potencjalnej krzyżowej reakcji z innymi roślinami strączkowymi (np.
Materiał biologiczny Jednorazowa próbka krwi pełnej pobrana z żyły obwodowej (ok. 4‑5 ml) do probówki zawierającej antykoagulant (EDTA) lub do probówki żelowej bez antykoagulantu, w zależności od zastosowanej platformy analitycznej. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunologiczną, najczęściej przy użyciu platformy ImmunoCAP (testy fluoryzacyjne) lub techniki ELISA.
Test wykorzystuje oczyszczone białka alergenu fasoli czerwonej przyłączone do stałego nośnika, co pozwala na precyzyjne określenie stężenia specyficznych IgE w jednostkach kU/L. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki; jedynie zaleca się odstawienie leków przeciwhistaminowych (np. difenhydramina, cetirizyna) oraz kortykosteroidów na co najmniej 48 h przed pobraniem krwi. W przypadku terapii immunosupresyjnej – konieczna konsultacja z lekarzem prowadzącym.
Unikać intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania próbki. Interpretacja wyników 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał IgE; alergia mało prawdopodobna. 0,35‑0,70 kU/L – wynik w strefie niepewności; zaleca się powtórzenie testu lub przeprowadzenie prowokacji doustnej pod kontrolą specjalisty. 0,70‑3,5 kU/L – podwyższony poziom IgE, sugerujący możliwą alergię; niezbędna ocena kliniczna i ewentualne potwierdzenie testem prowokacyjnym.
>3,5 kU/L – wyraźnie podwyższony wynik, wskazujący na wysokie prawdopodobieństwo reakcji alergicznej. Interpretacja powinna zawsze uwzględniać pełny obraz kliniczny pacjenta, historię choroby oraz ewentualne czynniki ryzyka. Powiązania z ASD i diagnostyką neurorozwojową U osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu obserwuje się zwiększoną częstość występowania alergii pokarmowych, w tym reakcji na białka roślinne.