Cel badania Badanie wyznacza stężenie estronu (E1) w surowicy krwi. Estron jest najważniejszym estrogenem powstającym w tkance tłuszczowej w wyniku aromatyzacji androgenów i odzwierciedla ogólny stan hormonalny organizmu. Wskazania kliniczne Ocena poziomu estrogenów u kobiet po menopauzie oraz w okresie przejściowym. Monitorowanie skuteczności terapii hormonalnej (HT) i doustnych środków antykoncepcyjnych.
Diagnostyka zaburzeń miesiączkowania, amenorrhea, niepłodności oraz ocena czynności jajników. Wykrywanie guzów estrogenozależnych, m.in. Szacowanie ryzyka osteoporozy – estrogeny wpływają na mineralizację kości. Badania naukowe nad wpływem hormonów płciowych na rozwój mózgu, w tym ich rolą w zaburzeniach neurorozwojowych takich jak autyzm (ASD).
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się 3‑5 ml krwi z żyły, po której następuje odwirowanie w celu uzyskania czystej surowicy. Nie jest wymagana głodówka; zaleca się pobranie próbki rano (najlepiej między 7 a 9 godz.), aby ograniczyć wpływ rytmu dobowego hormonów. Pacjentki przyjmujące estrogeny, leki wpływające na aromatyzację (np. inhibitory aromatazy) lub suplementy hormonalne powinny poinformować lekarza.
Metoda analityczna Stężenie estronu określa się najczęściej metodami immunologicznymi, takimi jak ELISA lub testy chemiluminescencyjne, które zapewniają wysoką czułość (dolna granica wykrywalności Zakresy referencyjne i interpretacja wyników Kobiety przedmenopauzalne: 30‑400 pmol/L (≈8‑110 pg/mL). Wartości różnią się w zależności od fazy cyklu miesiączkowego – najniższe w fazie folikularnej, wyższe w fazie lutealnej. Kobiety po menopauzie: 10‑70 pmol/L (≈2‑5 pg/mL).
Podwyższone wyniki mogą sugerować przyjmowanie estrogenów, zwiększoną masę tłuszczową lub nowotwór produkujący estrogeny. Mężczyźni i dzieci: 10‑30 pmol/L (≈2‑7 pg/mL). Wzrost poziomu może wskazywać na zaburzenia aromatazy, nowotwory gonad lub przyjmowanie leków estrogenowych. Interpretacja wymaga uwzględnienia wieku, płci, fazy cyklu, przyjmowanych leków oraz stanu klinicznego pacjenta. Wynik należy zestawić z innymi parametrami hormonalnymi (np.
estradiol, testosteron) w celu pełnej oceny osi podwzgórze‑przysadka‑gonady. Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Estrogeny, w tym estron, modulują procesy neuroplastyczności, synaptogenezy i ochrony przed stresem oksydacyjnym. Badania wykazały, że nieprawidłowe poziomy estrogenów mogą wpływać na rozwój mózgu i funkcje poznawcze, co jest istotne w kontekście ASD i innych zaburzeń neurorozwojowych.