Cel badania Test służy do oznaczenia poziomu estronu (E1) w surowicy krwi. Estron jest jednym z trzech naturalnych estrogenów, powstaje głównie w tkance tłuszczowej z androstenodiolu i odgrywa istotną rolę w regulacji funkcji rozrodczych oraz metabolizmu hormonalnego. Wskazania kliniczne Ocena funkcji jajników u kobiet w wieku rozrodczym i po menopauzie. Diagnostyka zaburzeń estrogenowych, takich jak hiperestrogenizm (np.
guzy jajnika, przyjmowanie leków estrogenowych) oraz hipestrogenizm (menopauza, niewydolność jajników). Monitorowanie terapii hormonalnej, w tym leczenia estrogenem oraz antyestrogenami. Ocena przyczyn nieprawidłowych krwawień z macicy (ICD‑10 N92). Badanie w kontekście ryzyka nowotworów hormonozależnych, np. Wspomagające badania w zaburzeniach neurorozwojowych, w tym u osób z ASD, gdy występują objawy związane z zaburzeniami dojrzewania lub hormonalnymi.
Metoda Stężenie estronu oznacza się metodą immunologiczną – najczęściej chemiluminescencyjnym testem immunoenzymatycznym (CLIA) lub testem ELISA – przeprowadzoną na automacie laboratoryjnym. Badanie wymaga pobrania krwi żylnej, po której uzyskuje się surowicę. Przygotowanie pacjenta Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego; zaleca się jednak pobranie próbki rano, aby zminimalizować wpływ rytmu dobowego.
Unikać przyjmowania suplementów zawierających estrogeny lub fitoestrogeny na 24 godziny przed pobraniem. W przypadku kobiet w ciąży lub karmiących piersią należy poinformować laboratorium. Interpretacja wyników Wartości referencyjne mogą się różnić w zależności od płci, wieku i fazy cyklu menstruacyjnego: Kobiety w wieku rozrodczym (faza folikularna): 30‑100 pg/mL. Kobiety w fazie lutealnej: 70‑150 pg/mL. Kobiety po menopauzie: Mężczyźni: 10‑30 pg/mL.
Dzieci i młodzież: bardzo niskie wartości, zwykle Wysokie stężenie estronu może wskazywać na: Guzy produkujące estrogen (np. torbiele jajnika, nowotwory nadnerczy). Przyjmowanie leków estrogenowych lub fitoestrogenów. Otyłość (zwiększona konwersja androstenodiolu w tkance tłuszczowej). Choroby wątroby, które zaburzają metabolizm hormonów. Niskie stężenie estronu może świadczyć o: Menopauzie lub przedwczesnym zaniku czynności jajników. Niewydolności przysadki lub nadnerczy.
Utracie masy ciała lub niedożywieniu. Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych W niektórych przypadkach osób z autyzmem (ASD) obserwuje się zaburzenia hormonalne, które mogą wpływać na przebieg dojrzewania i zachowania. Pomiar estronu może stanowić element szerszej oceny endokrynologicznej, pomagając wykluczyć lub potwierdzić współistniejące zaburzenia hormonalne.