Cel badania Badanie oznacza stężenie estradiolu (E2) w surowicy krwi żylnej, co pozwala ocenić aktywność osi podwzgórze‑przysadka‑gonady oraz wykryć zaburzenia hormonalne wpływające na cykl miesiączkowy, płodność i metabolizm kostny. Wskazania kliniczne Nieprawidłowości w cyklu miesiączkowym (brak miesiączki, nieregularne krwawienia, przedwczesna menopauza). Problemy z płodnością u kobiet i mężczyzn. Ocena przyczyn osteoporozy lub ryzyka utraty masy kostnej.
Monitorowanie terapii hormonalnej, w tym estrogenowej i antyestrogenowej. Diagnostyka zespołów nadnerczowych (np. hiperaldosteronizm) oraz guzów gonad. Badania w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, gdzie nieprawidłowy poziom estrogenów może wpływać na rozwój mózgu i zachowania. Metoda Stężenie estradiolu określa się najczęściej metodą immunochemiczną – immunoenzymatycznym testem (ELISA) lub chemiluminescencyjnym testem immunologicznym (CLIA).
Testy te charakteryzują się wysoką czułością (detekcja w zakresie pg/ml) oraz specyficznością, umożliwiając precyzyjne określenie zarówno niskich, jak i wysokich wartości E2. Przygotowanie pacjenta Badanie wykonywane jest na próbce krwi żylnej pobranej w warunkach spoczynkowych. W przypadku oceny cyklu miesiączkowego zaleca się pobranie próbki w określonym dniu cyklu (zwykle w fazie folikularnej, dzień 3‑5). Pacjent nie powinien przyjmować leków hormonalnych (np.
doustnych środków antykoncepcyjnych, terapii estrogenowej) bez konsultacji z lekarzem, przynajmniej 48 h przed pobraniem krwi. Wskazane jest unikanie intensywnego wysiłku fizycznego i stresu przed pobraniem próbki. Interpretacja wyników Normy referencyjne zależą od płci, wieku oraz fazy cyklu menstruacyjnego u kobiet. Przykładowe przedziały: Kobiety w fazie folikularnej: 30‑400 pg/ml. Kobiety w fazie lutealnej: 70‑500 pg/ml. Kobiety po menopauzie: Mężczyźni: 10‑40 pg/ml.
Wartości poniżej normy mogą wskazywać na niedoczynność jajników, niewydolność przysadki, zaburzenia odżywiania lub intensywną aktywność fizyczną. Z kolei podwyższone poziomy mogą być związane z guzami estrogenowo‑produkującymi, niewydolnością wątroby, przyjmowaniem estrogenów lub nowotworami zależnymi od hormonów. Kod ICD i materiał biologiczny Badanie klasyfikowane jest pod kodem ICD‑10 K99.
Do oznaczenia wykorzystuje się krew żylna, surowica pobraną zgodnie z wytycznymi laboratoryjnymi.