Cel badania Analiza wymazu nosowego pod kątem eozynofilii ma na celu określenie udziału eozynofilów – jednego z rodzajów granulocytów – w wydzielinie nosowej. Wynik pozwala ocenić, czy objawy nosa mają podłoże alergiczne, pasożytnicze lub inny charakter zapalny.
Wskazania kliniczne typowe objawy alergicznego nieżytu nosa, takie jak katar, kichanie, świąd i łzawienie oczu; przewlekłe lub nawracające katar, którego etiologia nie jest jednoznaczna; rozpoznanie i monitorowanie astmy alergicznej oraz jej powiązania z zapaleniem błony śluzowej nosa; ocena skuteczności terapii antyalergicznej, kortykosteroidowej lub innych leków przeciwzapalnych; badanie u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np.
ASD), u których objawy alergiczne mogą nasilać trudności sensoryczne, zaburzenia snu i zachowania lękowe. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem wymazu pacjent powinien delikatnie wydmuchać nos, aby usunąć zalegający śluz. Należy unikać stosowania kropli nosowych, sprayów lub leków przeciwzapalnych przez co najmniej 12 godzin przed pobraniem materiału, aby nie zakłócić wyników.
Materiał do badania Do analizy wykorzystuje się wymaz z nosa pobrany sterylnym wacikiem, szczoteczką lub specjalnym zestawem do pobierania wydzieliny. Próbka powinna być dostarczona do laboratorium w ciągu 2 godzin od pobrania, przechowywana w temperaturze pokojowej. Metoda badania Próbka jest rozprowadzana na szkiełku mikroskopowym, barwiona metodą Giemsy (lub inną techniką barwienia różnicowego) i oceniana pod mikroskopem świetlnym.
Liczba eozynofilów wyrażana jest jako procent całkowitej liczby leukocytów w wymazie oraz, opcjonalnie, jako liczba komórek na pole wysokiej rozdzielczości (HPF). Normy (wartości referencyjne) eozynofile < 10 % wszystkich leukocytów w wymazie – wynik uznawany za prawidłowy; ≥ 10 % – wskazuje na podwyższony poziom eozynofilów, co może świadczyć o reakcji alergicznej lub innym procesie zapalnym.
Interpretacja wyników Podwyższona liczba eozynofilów – sugeruje alergiczny nieżyt nosa, astmę alergiczną, reakcję na leki, a także możliwe zakażenie pasożytnicze. Obniżona lub brak eozynofilów – wskazuje na niealergiczny charakter kataru, np. infekcję wirusową, przewlekłe zapalenie zatok, lub po prostu prawidłowy stan. Wartość graniczna 10 % powinna być interpretowana w kontekście objawów klinicznych oraz innych wyników badań laboratoryjnych.