Cel badania Test określa aktywność enzymu konwertującego angiotensyny (ACE) w surowicy krwi żylnej. ACE odgrywa centralną rolę w układzie renina‑angiotensyna, przekształcając angiotensynę I w angiotensynę II – silny czynnik zwężający naczynia. Pomiar jego aktywności pozwala ocenić stan układu krążenia, procesy zapalne oraz wpływ na układ nerwowy. Wskazania kliniczne Diagnostyka i monitorowanie chorób granulomatozowych, zwłaszcza sarkoidozy (zwiększona aktywność ACE).
Ocena przyjmowania i skuteczności inhibitorów ACE w leczeniu nadciśnienia i niewydolności serca. Rozpoznanie wrodzonego niedoboru ACE – rzadkie schorzenie prowadzące do zaburzeń wzrostu i rozwoju. Badanie funkcji układu renina‑angiotensyna w kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, PANS/PANDAS), gdzie nieprawidłowa regulacja RAS może wpływać na neuroinflamację. Kontrola stanu zapalnego u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą enzymatyczną w oparciu o kinetykę hydrolizy substratu syntetycznego – najczęściej Hipurylo‑His‑Leu. Po dodaniu surowicy do roztworu substratu, enzym przekształca go w produkt, którego stężenie jest wyznaczane spektrofotometrycznie przy długości fali 228 nm (lub przy użyciu metod fluorometrycznych). Wynik podawany jest w jednostkach aktywności na litr (U/L).
Przygotowanie pacjenta Badanie wykonywane na próbce krwi żylnej pobranej w stanie spoczynku. Pacjent powinien być na czczo (co najmniej 8 h) – jedzenie może wpływać na poziom niektórych substancji w surowicy. Wstrzymać przyjmowanie inhibitorów ACE (np. enalapryl, lisinopryl) na co najmniej 24 h przed pobraniem krwi, o ile nie zagraża to bezpieczeństwu pacjenta. Unikać intensywnego wysiłku fizycznego w ciągu 24 h przed pobraniem.
Interpretacja wyników Wartości prawidłowe zależą od laboratorium, typowo wynoszą 20‑70 U/L dla dorosłych. Odchylenia od normy mogą wskazywać: Wzrost aktywności ACE – sarkoidoza, choroby granulomatozowe, choroby wątroby, niektóre nowotwory, podwyższona aktywność układu RAS. Obniżenie aktywności ACE – przyjmowanie inhibitorów ACE, wrodzony niedobór ACE, niewydolność nerek, niektóre choroby metaboliczne.
W kontekście neurorozwjowym – nieprawidłowa aktywność ACE może sugerować zaburzenia regulacji neuroprzekaźników i neuroinflamacji, co jest przedmiotem badań w autyzmie i innych zaburzeniach neurorozwojowych. Interpretacja powinna zawsze uwzględniać pełen obraz kliniczny pacjenta oraz wyniki dodatkowych badań (np. poziom angiotensyny II, reniny, CRP). Materiał badawczy Próbka: krew żylna – surowica.