Przejdź do treści

Enzym konwertujacy angiotensyne (ACE)

Cel badania Badanie określa ilość enzymu konwertującego angiotensyny (ACE) w surowicy krwi. Wynik odzwierciedla aktywność układu renina‑angiotensyna‑aldosteron (RAA) i pozwala wykryć zmiany związane z chorobami granulomatozowymi, niektórymi zaburzeniami metabolicznymi oraz wpływ leków hamujących ACE. Wskazania kliniczne Diagnostyka i monitorowanie sarkoidozy – podwyższony poziom ACE jest charakterystyczny dla aktywnej postaci choroby.

Ocena przebiegu gruźlicy oraz innych chorób granulomatozowych, takich jak lepra czy rozlane zapalenie śródmiąższowe płuc. Rozpoznanie rzadkiej wrodzonej niedoborowości enzymu ACE. Kontrola skuteczności terapii inhibitorami ACE (np. enalapryl, lisinopryl) – spadek stężenia wskazuje na prawidłowe zahamowanie enzymu.

Wspomaganie diagnostyki stanów wątrobowych, nadczynności tarczycy, cukrzycy typu 2, niektórych nowotworów oraz zaburzeń metabolicznych, w których obserwuje się podwyższone ACE. Ocena wpływu układu RAA na funkcje poznawcze i rozwój mózgu u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD) oraz zespołami PANS/PANDAS. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania potrzebna jest jednorazowa próbka krwi pobrana z żyły w warunkach ambulatoryjnych.

Nie wymaga specjalnej diety, jednak zaleca się: Unikanie przyjmowania inhibitorów konwertazy angiotensyny (np. enalapryl, lisinopryl, ramipryl) przez co najmniej 24 h przed pobraniem krwi, aby wynik nie został zafałszowany. Wstrzymanie suplementów wapnia i witaminy D, które mogą modulować aktywność ACE, chyba że lekarz wskazał inaczej. Utrzymanie standardowego nawodnienia – silne odwodnienie może nieznacznie podwyższyć wynik.

Metoda pomiaru Stężenie ACE oznacza się metodą enzymatyczną z użyciem spektrofotometrii. Surowica jest mieszana z podsubstratem, najczęściej hippuryl‑H‑His‑Leu. Po inkubacji w stałej temperaturze mierzy się tempo powstawania produktu (hippuryny), które jest proporcjonalne do aktywności enzymu. Wynik podaje się w jednostkach enzymatycznych na litr (U/L) lub jako aktywność enzymatyczną.

Interpretacja wyników Wartość podwyższona – sugeruje aktywną sarkoidozę, gruźlicę, inne choroby granulomatozowe, nadczynność tarczycy, cukrzycę typu 2, niektóre nowotwory, a także może wystąpić w stanach zapalnych wątroby lub przy niektórych lekach stymulujących układ RAA. Wartość obniżona – może być spowodowana długotrwałym stosowaniem inhibitorów ACE, ciężką niewydolnością wątroby, niedożywieniem, niektórymi mutacjami genetycznymi (np.