Cel badania Badanie ma na celu oznaczenie w surowicy przeciwciał klasy IgA skierowanych przeciwko antygenom enterowirusów. IgA jest immunoglobuliną dominującą w wydzielinach śluzowych i pojawia się we wczesnym etapie odpowiedzi immunologicznej, co umożliwia wykrycie niedawno przebytej infekcji enterowirusowej. Wskazania kliniczne Podejrzenie ostrej infekcji enterowirusowej (np. zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mięśnia sercowego).
Diagnostyka przyczyn zespołów neuropsychiatrycznych o podłożu post‑infekcyjnym, takich jak PANS/PANDAS. Ocena aktywności infekcyjnej u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, w których infekcje wirusowe mogą nasilać objawy. Monitorowanie przebiegu choroby oraz odpowiedzi na leczenie przeciwwirusowe. Metoda Wykorzystuje się immunoenzymatyczną metodę ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay).
Na płytce mikrotitracyjnej utrwalone są antygeny enterowirusowe; po dodaniu surowicy pacjenta, specyficzne IgA wiążą się z antygenem. Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany przeciwciało przeciw‑IgA, a reakcja enzymatyczna generuje sygnał kolorowy proporcjonalny do stężenia przeciwciał. Materiał badania Krew żylna pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu. Surowica uzyskana po odwirowaniu próbki (minimum 2 ml).
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagane specjalne przygotowanie dietetyczne. Zaleca się, aby badanie nie było wykonywane w ciągu 48 h od podania immunoglobulin lub immunosupresji, gdyż mogą one wpływać na wynik. Interpretacja wyników Wynik dodatni – obecność podwyższonego poziomu IgA przeciwko enterowirusom sugeruje niedawną infekcję (zwykle w ciągu 1‑3 tygodni od zakażenia).
Może wspierać diagnozę zapalenia opon mózgowo‑rdzeniowych lub innych powikłań neurologicznych. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgA może wskazywać na brak aktualnej infekcji, na późny etap choroby (gdy IgA spada) lub na niewystarczającą odpowiedź immunologiczną. W połączeniu z wynikami IgM i IgG pozwala określić stadium infekcji: IgM – wczesna faza, IgA – odpowiedź śluzowo‑nabłonkowa, IgG – późniejsza, długotrwała.
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Badanie IgA przeciwko enterowirusom jest użyteczne w ocenie potencjalnego wyzwalacza infekcyjnego w zaburzeniach neurorozwojowych, w tym w spektrum autyzmu (ASD) oraz w zespołach PANS/PANDAS. Wykrycie niedawnej infekcji może wyjaśniać nagłe nasilenie objawów neurobehawioralnych i kierować dalsze postępowanie diagnostyczne oraz terapeutyczne. Kody ICD‑10 A08.0 – Enterowirusowa infekcja żołądkowo‑jelitowa.