Cel badania ELF test ma na celu określenie poziomu wybranych biomarkerów w surowicy krwi, które mogą być związane z procesami zapalnymi, immunologicznymi oraz metabolicznymi obserwowanymi u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak autyzm, PANS/PANDAS czy inne zaburzenia rozwojowe.
Wskazania kliniczne Ocena stanu zapalnego i immunologicznego u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi Wsparcie diagnostyczne w przypadkach podejrzenia PANS/PANDAS Monitorowanie przebiegu choroby i odpowiedzi na terapię immunomodulacyjną Badania kontrolne w ramach kompleksowej diagnostyki metabolicznej i biochemicznej Materiał biologiczny Krew żylna – pobrana do probówki bez antykoagulantu Surowica – po odwirowaniu próbki Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagane specjalne przygotowanie dietetyczne ani farmakologiczne, chyba że lekarz zaleci inaczej (np.
wstrzymanie przyjmowania niektórych leków przeciwzapalnych). Pacjent powinien być w stanie spoczynku, a pobranie krwi najlepiej wykonać rano, aby zminimalizować wpływ wahań diurnalnych. Metoda Próbka surowicy poddawana jest analizie immunochemicznej (np. metodą ELISA) w celu oznaczenia stężenia wybranych biomarkerów.
Procedura obejmuje: Odwirowanie krwi w celu uzyskania czystej surowicy Dodanie surowicy do przygotowanych płytek testowych zawierających specyficzne przeciwciała Incubacja, mycie i reakcja enzymatyczna generująca sygnał pomiarowy Odczyt optyczny przy użyciu czytnika spektrofotometrycznego Interpretacja wyników Wyniki podawane są w jednostkach stężenia (np. ng/mL) i porównywane z wartościami referencyjnymi ustalonymi dla populacji kontrolnej.
Podwyższone poziomy mogą wskazywać na: Aktywację układu immunologicznego i stan zapalny Możliwe zaburzenia metaboliczne wpływające na funkcjonowanie mózgu Obniżone wartości mogą sugerować brak aktywacji zapalnej lub skuteczność prowadzonej terapii. Ostateczna interpretacja powinna być dokonana przez lekarza specjalistę, uwzględniając pełen kontekst kliniczny pacjenta.