Cel badania Badanie oznaczone kodem ICD ECSTASY ma na celu identyfikację i ilościowe oznaczenie MDMA (3‑metylodioksymetamfetamina) oraz najważniejszych metabolitów (MDA, HHMA) w materiałach biologicznych. Wynik umożliwia ustalenie, czy w ostatnich dniach doszło do spożycia tej substancji psychoaktywnej. Wskazania kliniczne Objawy ostrej toksykacji MDMA – m.in. tachykardia, podwyższona temperatura ciała, zaburzenia świadomości, drgawki.
Monitorowanie pacjentów z podejrzeniem nadużywania narkotyków w ramach opieki psychiatrycznej lub uzależnieniowej. Ocena potencjalnego wpływu MDMA na nasilenie objawów w zaburzeniach neurorozwojowych (ASD, ADHD, zaburzenia zachowania). Badania toksykologiczne po wypadkach, urazach lub w sytuacjach nagłego zgonu. Postępowania sądowo‑medyczne, kontrola narkotykowa w miejscu pracy oraz w programach rehabilitacyjnych.
Materiał biologiczny Mocz – materiał pierwszego rzutu, zapewnia najwyższą czułość (detekcja Krew (serum lub pełna krew) – zalecana przy ostrej toksykacji, gdy wymagane jest szybkie określenie stężenia. Ślina – alternatywa w sytuacjach, gdy pobranie krwi lub moczu jest utrudnione; przydatna w badaniach przesiewowych. Przygotowanie pacjenta Przy pobieraniu moczu pacjent powinien unikać spożycia dużych ilości płynów w ciągu 2‑3 h przed pobraniem, aby nie rozcieńczyć próbki.
Nie jest wymagany post przed pobraniem krwi, chyba że lekarz wyda odrębne zalecenie. Pacjent powinien poinformować laboratorium o przyjmowanych lekach, suplementach oraz ewentualnym spożyciu innych substancji psychoaktywnych, które mogą wpływać na wynik testu. Metoda Procedura składa się z dwóch etapów: Test przesiewowy – immunoenzymatyczny (ELISA) wykrywający MDMA i jego metabolity.
Test charakteryzuje się wysoką czułością, ale może dawać wyniki fałszywie dodatnie w obecności niektórych pochodnych amfetamin. Test potwierdzający – chromatografia gazowa ze spektrometrią mas (GC‑MS) lub chromatografia cieczowa z tandemową spektrometrią mas (LC‑MS/MS). Metody te zapewniają specyficzność > 99 % i pozwalają na dokładne oznaczenie stężenia MDMA oraz metabolitów w ng/mL.
Interpretacja wyników Wynik negatywny – w próbce nie wykryto MDMA powyżej progu detekcji (zwykle Wynik pozytywny – stężenie MDMA przekracza próg wykrywalności, co świadczy o spożyciu substancji w ciągu ostatnich 24‑72 h (okres wykrywalności zależy od dawki, metabolizmu i funkcji nerek). Wynik nieokreślony – test przesiewowy wykazał interferencję (np. obecność innych amfetamin); konieczne jest powtórzenie badania lub zastosowanie metody potwierdzającej.