Cel badania Test służy do wykrywania i ilościowego oznaczania w surowicy przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko wczesnemu antygenowi (EA) wirusa Epsteina‑Barr (EBV). Obecność i poziom anty‑EA IgG wspomaga diagnozę niedawnego zakażenia EBV oraz rozróżnienie ostrej mononukleozy zakaźnej od przebytego zakażenia. Wskazania kliniczne Podejrzenie świeżego zakażenia EBV (np. gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, zapalenie migdałków, zmęczenie).
Ocena przebiegu ostrej mononukleozy zakaźnej. Rozpoznanie i monitorowanie powikłań EBV w chorobach neuroimmunologicznych, w tym PANS/PANDAS oraz zaburzeniach neurorozwojowych, w tym autyzmie. Uzupełnienie panelu serologicznego w przypadkach niejednoznacznych wyników przeciwciał VCA‑IgM i EBNA‑IgG. Metoda Badanie wykonywane jest metodą enzymowo‑immunologiczną (ELISA) w wersji ilościowej. Do testu wykorzystuje się surowicę pobraną z krwi żylnej.
Reakcja polega na specyficznym wiązaniu przeciwciał IgG z anty‑EA przy użyciu znakowanego enzymem podłoża, co po odpowiedniej inkubacji i pomiarze absorbancji pozwala określić stężenie przeciwciał w jednostkach międzynarodowych (IU/ml). Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest konieczne poszczenie.
Ważne jest, aby próbka krwi była pobrana w warunkach aseptycznych, a surowica oddzielona w ciągu 2 h od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C (nie dłużej niż 48 h) lub zamrożona przy –20 °C do dalszej analizy. Interpretacja wyników Negatywny (0‑ – brak wykrywalnych przeciwciał anty‑EA IgG, co wskazuje na brak niedawnego zakażenia EBV.
Pozytywny niskiego poziomu (8‑ – może sugerować wczesny etap zakażenia lub przejściową odpowiedź immunologiczną; zaleca się powtórzenie badania po 2‑4 tygodniach. Pozytywny podwyższony poziom (≥ 20 IU/ml) – wskazuje na aktywną lub niedawno zakończoną infekcję EBV; w połączeniu z dodatnim VCA‑IgM oraz ujemnym EBNA‑IgG potwierdza ostrą mononukleozę.
Wysokie wartości mogą utrzymywać się przez kilka miesięcy po zakażeniu; ich spadek w kolejnych seriach badania świadczy o prawidłowej konwersji immunologicznej. Uwagi dodatkowe Wynik należy interpretować w kontekście pełnego obrazu serologicznego (VCA‑IgM, VCA‑IgG, EBNA‑IgG) oraz objawów klinicznych. Przeciwciała anty‑EA IgG mogą występować w niektórych stanach autoimmunologicznych i nowotworowych, co może wpływać na specyficzność testu.