Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał IgG skierowanych przeciwko antygenowi jądrowemu wirusa Epsteina‑Barr (EBNA‑IgG). Obecność tych przeciwciał wskazuje na przeszłą infekcję EBV oraz na utrwaloną odpowiedź immunologiczną, co odróżnia ją od przeciwciał IgM występujących w fazie ostrej. Wskazania kliniczne Potwierdzenie przebytej infekcji EBV (np. mononukleoza zakaźna) po ustąpieniu objawów.
Ocena roli EBV w zaburzeniach neuroimmunologicznych, w tym w zespołach PANS/PANDAS oraz w niektórych przypadkach autyzmu i innych zaburzeń neurorozwojowych. Rozpoznanie przyczyn przewlekłego zmęczenia, bólu gardła lub powiększenia węzłów chłonnych, gdy istnieje podejrzenie reaktywacji wirusa. Monitorowanie stanu immunologicznego u pacjentów poddawanych immunosupresji lub po przeszczepach. Różnicowanie ostrej mononukleozy (IgM+) od przeszłej infekcji (IgG+).
Materiał biologiczny Krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem, po odwirowaniu – surowica. Metoda Badanie wykonywane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiluminescencyjną (CLIA). Test opiera się na reakcji specyficznego antygenu jądrowego EBV (EBNA‑1) z przeciwciałami IgG obecnymi w surowicy, a wynik jest wyrażany w jednostkach arbitralnych (IU/mL) lub jako stosunek sygnału do wartości progowej (S/CO).
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnego przygotowania – nie jest konieczna podaż na czczo. Należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia dużych ilości alkoholu w dniu pobrania, aby zapobiec hemolizie próbki. Interpretacja wyników Negatywny (IgG‑): brak dowodów na przeszłą ekspozycję na EBV; osoba prawdopodobnie nie przeszła infekcji lub jest w bardzo wczesnym stadium, przed wytworzeniem IgG.
Pozytywny (IgG+): wskazuje na przeszłą lub utrwaloną infekcję EBV. Wysokie poziomy przeciwciał mogą sugerować utrzymującą się odpowiedź immunologiczną lub reaktywację wirusa, szczególnie u osób z osłabioną odpornością. Wysokie titry IgG w połączeniu z dodatnim IgM: sugerują aktualną lub niedawno zakończoną fazę ostrej infekcji. Negatywny IgM przy dodatnim IgG: typowy obraz przeszłej, zamkniętej infekcji.
Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Coraz więcej badań wskazuje na potencjalny wpływ przewlekłej infekcji EBV na układ nerwowy, w tym na procesy zapalne w mózgu, które mogą nasilać objawy w spektrum autyzmu, PANS i PANDAS. Dlatego oznaczenie EBNA‑IgG jest elementem szerszej oceny immunologicznej u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi.