Cel badania Test służy do określenia stężenia diklofenaku (diklofenaku sodu) w surowicy krwi. Wynik umożliwia ocenę skuteczności i bezpieczeństwa terapii przeciwzapalnej oraz wykrycie ewentualnych przedawkowań. Wskazania kliniczne Kontrola terapeutyczna u pacjentów przyjmujących diklofenak w leczeniu bólu i zapalenia. Ocena przyczyn działań niepożądanych (np. zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nefropatia, zaburzenia czynności wątroby).
Monitorowanie interakcji z innymi lekami, które mogą wpływać na metabolizm diklofenaku (np. Badanie przy podejrzeniu przedawkowania lub toksyczności. Specjalistyczna ocena u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, które mogą mieć zmienioną farmakokinetykę leków przeciwzapalnych. Metoda Stężenie diklofenaku w surowicy określa się metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej z detekcją masową (LC‑MS/MS) lub, w niektórych laboratoriach, metodą immunochemiczną (ELISA).
Analiza wymaga pobrania 3–5 ml surowicy po odwirowaniu krwi pobranej żyle. Przygotowanie pacjenta Próbkę pobiera się najczęściej w stanie wytraconym (przynajmniej 2 h po ostatniej dawce diklofenaku), aby uniknąć wpływu szczytowego poziomu leku na wynik. Pacjent powinien zgłosić przyjmowane leki, suplementy oraz ewentualne choroby wątroby i nerek. Interpretacja wyników Stężenie terapeutyczne: 0,5–2 µg/ml (wartości mogą się różnić w zależności od schematu dawkowania).
Stężenie poniżej zakresu terapeutycznego może wskazywać na niewystarczającą dawkę lub brak przyjmowania leku. Stężenie powyżej 4 µg/ml zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym uszkodzenia nerek, wątroby oraz zaburzeń żołądkowo‑jelitowych. W przypadku pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi zaleca się indywidualne ustalenie zakresu terapeutycznego, uwzględniając możliwe zmiany w metabolizmie leków.
Ograniczenia i uwagi Wynik może być zafałszowany przy jednoczesnym stosowaniu leków silnie wiążących białka osocza lub przy nieprawidłowym pobraniu próbki (np. przedwczesne pobranie po dawce). Test nie jest wskazany jako jedyny wskaźnik toksyczności – konieczna jest ocena kliniczna i dodatkowych badań laboratoryjnych (np. czynność nerek, enzymy wątrobowe).