Cel badania Badanie ma na celu określenie stężenia digoksyny w surowicy krwi. Wynik pozwala ocenić, czy terapia digoksyną znajduje się w przedziale terapeutycznym, a tym samym minimalizuje ryzyko działań niepożądanych oraz zapewnia skuteczność leczenia. Wskazania kliniczne Monitorowanie terapii u pacjentów przyjmujących digoksynę w leczeniu niewydolności serca lub migotania przedsionków.
Ocena ryzyka toksyczności po zmianie dawki, interakcji lekowych lub zaburzeń czynności nerek wątroby. Diagnostyka podejrzenia przedawkowania digoksyny (objawy: nudności, wymioty, zaburzenia rytmu, zaburzenia widzenia). Kontrola poziomu leku u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD, które mogą wymagać jednoczesnego leczenia kardiologicznego. Materiał biologiczny Do badania pobiera się 5‑10 ml krwi żylnej, z której po odwirowaniu uzyskuje się surowicę.
Próbka powinna być pobrana w stanie spoczynku, najczęściej 6‑8 h po ostatniej dawce digoksyny, aby uzyskać stabilny poziom. Przygotowanie pacjenta Nie należy przyjmować posiłków ani napojów (poza wodą) na 2 godziny przed pobraniem krwi. W dniu pobrania nie należy przyjmować leków, które mogą wpływać na poziom digoksyny (np. amiodaron, verapamil) bez konsultacji z lekarzem. Pacjent powinien poinformować laboratorium o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach.
Metoda Stężenie digoksyny oznacza się najczęściej metodą immunochemiczną (np. immunoenzymatycznym testem ELISA) lub spektrometrią masową (LC‑MS/MS). Metody te charakteryzują się wysoką czułością i specyficznością, umożliwiając wykrycie stężenia w granicach 0,1‑5,0 ng/ml. Interpretacja wyników Zakres terapeutyczny: 0,5‑2,0 ng/ml (w zależności od protokołu klinicznego). Stężenie poniżej 0,5 ng/ml może wskazywać na niewystarczającą kontrolę objawów sercowych.
Stężenie powyżej 2,0 ng/ml zwiększa ryzyko toksyczności – wymaga oceny klinicznej i ewentualnej korekty dawki. Wartości skrajne (>3,0 ng/ml) są zazwyczaj związane z objawami toksyczności i wymagają natychmiastowej interwencji. Uwagi dodatkowe W przypadkach zaburzeń czynności nerek (GFR.