Cel badania Oznaczenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej (LDH) w surowicy krwi pozwala ocenić stopień uszkodzenia komórek różnych tkanek. Enzym ten katalizuje przemianę mleczanu w pirogronian i jest szeroko rozpowszechniony w cytoplazmie komórek wątroby, serca, mięśni, nerek oraz erytrocytów.
Wskazania kliniczne Choroby wątroby (zapalenie, marskość, uszkodzenia toksyczne) Choroby serca (zawał mięśnia sercowego, niewydolność) Anemie hemolityczne i megaloblastyczne Zaburzenia mięśni poprzecznie prążkowanych (miopatie, zapalenie mięśni) Nowotwory hematologiczne i linii mięsnych Ocena ogólnego stanu zapalnego i uszkodzenia tkanek u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD i PANS/PANDAS Metoda Badanie wykonywane jest metodą spektrofotometryczną, w której mierzy się tempo przekształcania NAD⁺ w NADH przy utlenianiu mleczanu.
Analiza obejmuje pięć izoform enzymu (LDH‑1 – LDH‑5), które różnią się rozmieszczeniem w poszczególnych narządach. Wynik podaje się w jednostkach międzynarodowych na litr (U/L). Interpretacja wyników Wzrost poziomu LDH może wskazywać na: Uszkodzenie wątroby (zapalenie, martwica) Zawał mięśnia sercowego lub inne uszkodzenia serca Hemolizę (np.
anemia hemolityczna) Miopatie i intensywny wysiłek mięśniowy Nowotwory, zwłaszcza hematologiczne i tkanki miękkich Obniżony poziom LDH może być obserwowany przy: Upośledzeniu produkcji enzymu (np. niedożywienie, niedobór witaminy B1) Uszkodzenia wątroby w bardzo zaawansowanym stadium, gdzie komórki już nie wydzielają enzymu Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki nie jest wymagana specjalna dieta ani post. Należy wykonać pobranie krwi żylnej (ok.
5 ml) do probówki bez dodatku antykoagulantu, a następnie odwirować i uzyskać surowicę. Próbkę należy dostarczyć do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C, najlepiej w ciągu 2 godzin od pobrania. Powiązania z innymi badaniami W praktyce klinicznej wynik LDH interpretowany jest często razem z enzymami wątrobowymi (AST, ALT, γ‑GT), wskaźnikami sercowo‑naczyniowymi (CK‑MB, troponiny) oraz parametrami morfologii krwi.
Kombinacja tych badań zwiększa trafność rozpoznania przyczyn podwyższonego LDH.