Przejdź do treści

CZYNNIK von WILLEBRANDA

Cel badania Badanie ma na celu pomiar ilościowy (antygen) i/lub czynnościowy (aktywność) czynnika von Willebranda (vWF) w osoczu pobranym z krwi żylnej w probówce z antykoagulantem cytrynianowym. Wynik pozwala na wykrycie niedoboru lub dysfunkcji vWF, co jest kluczowe w diagnostyce choroby von Willebranda (ICD‑10 D68.0) oraz innych zaburzeń hemostazy.

Wskazania kliniczne Podejrzenie choroby von Willebranda (krwawienia z błon śluzowych, naczyniowe, długotrwałe krwawienia po urazach lub zabiegach chirurgicznych). Ocena przyczyn nieprawidłowego krwawienia u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie zwiększone ryzyko zaburzeń krzepnięcia może wpływać na przebieg leczenia. Monitorowanie terapii zastępczej vWF lub desmopresyny.

Przygotowanie do zabiegów chirurgicznych lub stomatologicznych wymagających prawidłowej hemostazy. Diagnostyka współistniejących zaburzeń krzepnięcia u osób z zespołem PANS/PANDAS. Metoda Próbka krwi żylnej pobierana jest do probówki zawierającej cytrynian (osocze antykoagulacyjne). Po odwirowaniu uzyskuje się osocze, które poddawane jest jednej z metod laboratoryjnych: ELISA (ang. Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay) – określa stężenie antygenu vWF.

Test aktywności ristocetynej – mierzy zdolność vWF do wiązania płytek krwi w obecności ristocetyny. Test immunologiczny (immunoturbidymetria) – ocenia ilość białka vWF w osoczu. Interpretacja wyników Wyniki podaje się jako: vWF:Ag (antygen) – wartość referencyjna zazwyczaj 50‑150 % aktywności normalnej krwi. vWF:RCo (aktywny czynnik) – stosunek do normy, przy czym 50 % łagodną.

Obniżone wyniki mogą wskazywać na: Chorobę von Willebranda typu 1 (obniżone stężenie, prawidłowa czynność) lub typu 2 (zaburzenia czynności przy prawidłowym stężeniu). Inne przyczyny niskiego vWF, np. niewydolność wątroby, zespół niewydolności wielonarządowej, ciężka infekcja. Podwyższone poziomy vWF mogą wystąpić w stanach zapalnych, ciąży, po intensywnym wysiłku fizycznym lub w chorobach sercowo‑naczyniowych.

Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem próbki nie wymaga się specjalnego przygotowania dietetycznego. Należy unikać: Stosowania leków przeciwpłytkowych i przeciwzakrzepowych (np. aspiryna, warfaryna) w ciągu 7 dni, o ile nie jest to konieczne klinicznie. Silnego wysiłku fizycznego oraz stresu w dniu pobrania, które mogą podwyższyć poziom vWF. Pobranie krwi odbywa się w warunkach standardowych, przy użyciu probówek z 3,2 % cytrynianem sodu (1 ml na 9 ml krwi).