Cel badania Czynnik reumatoidalny (RF) klasy IgG jest przeciwciałem skierowanym przeciw własnemu fragmentowi Fc immunoglobuliny G. Pomiar jego stężenia w surowicy pozwala na wykrycie aktywności autoimmunologicznej, szczególnie w reumatoidalnym zapaleniu stawów (RZS) i zespole Sjögrena, a także na ocenę skuteczności zastosowanej terapii. Wskazania kliniczne Podejrzenie reumatoidalnego zapalenia stawów, zwłaszcza w początkowym stadium choroby.
Diagnostyka zespołu Sjögrena oraz innych chorób tkanki łącznej. Monitorowanie odpowiedzi na leczenie immunosupresyjne lub modyfikujące przebieg choroby. Ocena przyczyn objawów ogólnoustrojowych, takich jak zmęczenie, gorączka, czy zapalenie w innych narządach, które mogą być związane z procesem autoimmunologicznym. Wspomaganie diagnostyki różnicowej w przypadkach przewlekłych infekcji (np. wirusowe zapalenie wątroby typu C) i nowotworów, które mogą podnosić poziom RF.
Rozważanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, gdy istnieje podejrzenie współistniejącego procesu autoimmunologicznego wpływającego na układ nerwowy (np. Metoda Badanie wykonywane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencji, w której surowica pobrana z żyły jest poddawana reakcji z antygenem ludzkiej immunoglobuliny G. Wynik podaje stężenie RF IgG wyrażone w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) lub jako stosunek do wartości referencyjnej.
Interpretacja wyników Wynik prawidłowy (ujemny) – brak wykrywalnych przeciwciał RF IgG; nie wyklucza jednak choroby, gdyż nie u wszystkich pacjentów z RZS występuje dodatni wynik.\nWynik podwyższony (dodatni) – sugeruje aktywność autoimmunologiczną; najczęściej obserwowany w RZS (70‑80% pacjentów), ale może wystąpić w zespole Sjögrena, przewlekłych zakażeniach (np. wirusowe zapalenie wątroby C), nowotworach, a także w niektórych stanach zapalnych.
Wartość graniczna – interpretacja zależy od klinicznego obrazu pacjenta; w połączeniu z innymi badaniami (np. przeciwciała anty-CCP, CRP, OB) pozwala na dokładniejsze określenie stopnia zaawansowania choroby. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna diety ani odstawienie leków, chyba że lekarz zaleci inaczej (np. w przypadku leków immunosupresyjnych mogących wpływać na wynik).
Należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania oraz zapewnić, że pacjent jest w stanie spoczynku. Materiał biologiczny Do badania potrzebna jest krew żylna – surowica, pobrana w standardowych warunkach laboratoryjnych. Kod ICD Badanie wiąże się z kodem K21 (zgodnie z przyjętą klasyfikacją), który w naszym systemie służy do identyfikacji procedury laboratoryjnej związanej z czynnikiem reumatoidalnym.