Cel badania Test służy do wykrycia i ilościowego oznaczenia przeciwciał typu czynnik reumatoidalny (RF) klasy IgA, które wiążą się z fragmentami immunoglobuliny G (IgG). Obecność tych autoprzeciwciał świadczy o aktywacji układu immunologicznego i jest wykorzystywana jako marker w diagnostyce i monitorowaniu chorób autoimmunologicznych, przede wszystkim reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS).
Wskazania kliniczne Potwierdzenie diagnozy seropoztywnego RZS oraz ocena jego przebiegu. Monitorowanie aktywności choroby i skuteczności zastosowanej terapii immunosupresyjnej. Diagnostyka innych schorzeń tkanki łącznej, takich jak zespół Sjögrena, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa oraz mieszana choroba tkanki łącznej. Ocena ryzyka wystąpienia zmian erozyjnych kości oraz objawów pozastawowych, np. zapalenia naczyń, zajęć sercowo‑oddechowych.
Włączenie do panelu badań u pacjentów z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których obserwuje się podwyższoną częstość chorób autoimmunologicznych. Materiał i przygotowanie pacjenta Do oznaczenia wykorzystuje się krew pobraną do probówki bez dodatku antykoagulantu – uzyskuje się surowicę.
Nie jest wymagana specjalna diety ani odstawienie leków, jednak zaleca się: unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania, nieprzyjmowanie w dużych dawkach suplementów immunomodulujących (np. wysokodawkowych witamin D, kwasów omega‑3) w dniu badania.
Metoda oznaczania Poziom RF‑IgA może być określony przy użyciu różnych technik laboratoryjnych, w zależności od dostępności i potrzeb klinicznych: Klasyczny odczyn Waalera‑Rosego – metoda jakościowa, dająca wynik „obecny/nieobecny”. Test lateksowy – szybka metoda przesiewowa, również dająca wynik jakościowy. Immunoturbidymetria, nefelometria lub ELISA – metody ilościowe, podające stężenie w jednostkach międzynarodowych (IU/mL) lub jednostkach arbitralnych (U/mL).
Wynik jest interpretowany względem wartości referencyjnych podanych przez laboratorium. Badanie może być wykonane nie tylko w surowicy, ale także w płynie stawowym lub innych wydzielinach, gdy istnieje potrzeba oceny lokalnej aktywności zapalnej. Interpretacja wyników Wynik ujemny (zwykle Wynik dodatni – podwyższony poziom RF‑IgA. W RZS jest obecny u około 30‑40 % pacjentów i częściej wiąże się z agresywnym, erozyjnym przebiegiem choroby.