Cel badania Czynnik LE, będący enzymem uwalnianym przez aktywowane leukocyty, odgrywa kluczową rolę w regulacji odpowiedzi zapalnej, degradacji białek macierzy oraz modulacji reakcji immunologicznej. Pomiar jego stężenia w surowicy pozwala określić stopień aktywacji układu odpornościowego oraz nasilenie procesów zapalnych. Wskazania kliniczne Ocena intensywności zapalenia w chorobach autoimmunologicznych, takich jak choroby tarczycy, reumatoidalne zapalenie stawów czy toczeń.
Monitorowanie przebiegu ostrej i przewlekłej infekcji bakteryjnej oraz wirusowej, w tym sepsy. Wspomaganie diagnozy i monitorowania zaburzeń neurorozwojowych (ASD, ADHD, zaburzenia spektrum autyzmu) w sytuacji podejrzenia dysregulacji immunologicznej. Badanie w kontekście zespołów nadwrażliwości immunologicznej, w tym PANS oraz PANDAS. Ocena reakcji na terapię immunosupresyjną lub przeciwzapalną.
Materiał biologiczny Surowica pobrana z krwi pełnej – 2 ml w probówce bez dodatku antykoagulantu. Próbkę należy odwirować w ciągu 30 min od pobrania i przechowywać w temperaturze 2‑8 °C, analizując ją nie później niż 24 h po pobraniu. Metoda Quantitative immunoenzymatyczna metoda ELISA (sandwich ELISA) z wykorzystaniem monoklonalnych przeciwciał skierowanych przeciwko czynnikowi LE.
Test charakteryzuje się detekcją w zakresie 0,5‑200 ng/ml, wewnątrz‑testową zmiennością (CV) Przygotowanie pacjenta Badanie wykonywane na czczo – minimum 8 h od ostatniego posiłku. Unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków przeciwzapalnych (np. ibuprofen, kortykosteroidy) przez 24 h przed pobraniem krwi, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza.
U małych dzieci pobranie krwi powinno odbywać się w warunkach minimalnego stresu, najlepiej po karmieniu. W przypadku pacjentów przyjmujących suplementy zawierające antyoksydanty (witamina C, E) zaleca się odstawienie ich na 12 h przed pobraniem. Interpretacja wyników Wartości referencyjne ustalane są indywidualnie przez laboratorium, uwzględniając wiek, płeć oraz ewentualne schorzenia współistniejące.
Ogólne tendencje interpretacyjne: Wartość w granicach normy – brak istotnej aktywacji procesu zapalnego. Podwyższony poziom LE – sugeruje aktywny stan zapalny, infekcję, choroby autoimmunologiczne lub intensywną reakcję immunologiczną. W kontekście ASD może wskazywać na udział neurozapalny w patogenezie.