Przejdź do treści

Czekolada F105

Cel badania Test ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie swoistych immunoglobulin klasy E (IgE) skierowanych przeciwko alergenom pochodzącym z czekolady oznaczonej kodem ICD‑10 F105. Wynik pozwala ocenić, czy u badanego występuje nadwrażliwość immunologiczna na składniki tej czekolady, w tym na kakao, mleko, soję oraz dodatki smakowe. Wskazania kliniczne Objawy alergiczne po spożyciu czekolady F105 (wysypka, świąd, obrzęk, duszność, nudności, wymioty).

Potrzeba wykluczenia alergii pokarmowej w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu (ASD) – dzieci i młodzież z ASD częściej zgłaszają nietolerancje i reakcje alergiczne. Planowanie diety eliminacyjnej lub wprowadzenie nowego produktu żywnościowego w ramach terapii żywieniowej. Monitorowanie skuteczności immunoterapii odczulającej (immunoterapia alergenowa).

Wspomaganie diagnozy zespołu nadwrażliwości pokarmowej (PANS/PANDAS) w połączeniu z innymi testami alergologicznymi. Materiał biologiczny Do analizy pobiera się 2‑5 ml krwi pełnej, najczęściej z żyły łokciowej. Próbka umieszcza się w probówce z antykoagulantem (EDTA) lub w probówce żelowej (bez antykoagulantu), zależnie od wybranej metody laboratoryjnej. Próbkę należy transportować w temperaturze 2‑8 °C i dostarczyć do laboratorium najpóźniej w ciągu 24 h od pobrania.

Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – badanie można wykonać zarówno na czczo, jak i po posiłku. W przypadku przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) zaleca się ich odstawienie na 5‑7 dni przed pobraniem krwi, aby uniknąć fałszywie obniżonych wyników. Pacjent powinien unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia dużych ilości tłuszczu w dniu pobrania.

Metoda Oznaczenie specyficznych IgE przeprowadza się metodą immunoenzymatyczną (np. ImmunoCAP) lub metodą fluorescencji w mikropłytkach (FEIA). Alergeny czekolady F105 są immobilizowane na nośniku, a następnie wiązane przez obecne w surowicy IgE. Po dodaniu znakowanego przeciwciała wykrywa się kompleksy immunologiczne, a ich intensywność jest przeliczana na jednostki kU/L (kilo‑jednostki na litr).

Interpretacja wyników 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych specyficznych IgE; alergia kliniczna mało prawdopodobna. 0,35‑0,70 kU/L – niskie stężenie; możliwa wrażliwość, wymaga korelacji z objawami i ewentualnie testem prowokacyjnym. 0,70‑3,5 kU/L – umiarkowane stężenie; zwiększone ryzyko reakcji alergicznej, szczególnie przy potwierdzonych objawach klinicznych.